O kościele
Historia kościoła sięga początku XVII w., kiedy bracia Kojałowicz-Wijuk podarowali jezuitom murowany dom w Kaunasie. Już w 1643 r. utworzono tu rezydencję jezuicką i zbudowano kaplicę św. Stanisława Kostki. Niestety, w 1655 r. oba budynki zostały zniszczone. Jednak jezuici nie załamali rąk i w 1660 r. zaczęli budować drewnianą kaplicę oraz odnowili swoją rezydencję.
Jezuici aktywnie zajmowali się też oświatą – działająca od 1646 r. czteroklasowa szkoła z czasem rozwinęła się w pełnoprawne kolegium. W szkole nauczano poetyki, retoryki, a od 1725 r. również filozofii. Miała własny teatr i orkiestrę, a od 1761 r. stała się pełnoprawnym kolegium. W latach 1819–1823 w tej szkole nauczał słynny poeta Adam Mickiewicz.
W 1666 r. jezuici postanowili zbudować murowany kościół, jednak budowie towarzyszyły nieszczęścia: w 1668 r. spłonęły rusztowania, a w 1732 r. pożar spustoszył nie tylko kościół, ale i kolegium oraz klasztor. Jednak dzięki staraniom księdza Pranciškusa Milvydasa prace zakończono w 1720 r., a wieże zbudowano w 1725 r. W drugiej połowie XVIII w. kościół miał już aż 12 ołtarzy ozdobionych imitacją marmuru.
Jednak z czasem losy kościoła się zmieniały. W 1812 r. armia Napoleona mocno zniszczyła kościół. Później, w 1824 r., na rozkaz cesarza Aleksandra I przekształcono go w cerkiew prawosławną i nazwano soborem Aleksandra Newskiego. Wtedy we wnętrzu pojawił się ikonostas, w którego centrum wisiał obraz namalowany we Florencji w 1661 r.
W XX w. kościół niejednokrotnie zmieniał swoje funkcje. Po I wojnie światowej zwrócono go jezuitom i w 1924 r. ponownie zaczęto tu odprawiać nabożeństwa. W okresie międzywojennym przy kościele działały gimnazjum, sala kinowa i gimnastyczna. Niestety, podczas II wojny światowej kościół ponownie zamknięto, a jego budynki przystosowano do szkół ogólnokształcących i technicznych. Dopiero po 1990 r. kościół ponownie zwrócono wiernym.
Dziś kościół św. Franciszka Ksawerego w Kaunasie jest nieodłączną częścią miasta. Jego fasada, z pięknymi gzymsami, pilastrami i wnękami, odzwierciedla piękno architektury barokowej. Dwie eleganckie wieże nadają wrażenie lekkości i uroczystości. Wewnątrz trójnawowa przestrzeń zaprasza do zadumy i odczucia ducha historii.
To miejsce, gdzie przeszłość łączy się z teraźniejszością, gdzie każdy detal przypomina o upływie wieków i staraniach ludzi o zachowanie swojej wiary, kultury i dziedzictwa.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Vaizdas iš Kauno rotušės. Balkone stovi vyras, matomas iš užpakalio, sakantis kalbą šventės ar mitingo dalyviams apačioje. Dešinėje, už medžių matosi šv. Pranciškaus Ksavero (Jėzuitų) bažnyčia. Kairėje, aikštės pakraštyje matosi du arklinio tramvajaus (konkės) vagonai. Iš Vytauto Povilo Jurkšto rinkinių
Horizontalaus formato nespalvota fotografija. Vaizdinėje pusėje – panoraminis vaizdas nuo Aleksoto kalno į Kauno senamiestį. Dešinėje pusėje matomas vokiečių atstatytas medinis tiltas per Nemuną, Kauno Švč. Mergelės Marijos Ėmimo į dangų bažnyčia (Vytauto Didžiojo bažnyčia). Centre matoma Kauno šv. Pranciškaus Ksavero bažnyčia (Kauno Jėzuitų bažnyčia), vienas iš bažnyčios bokštų apgadintas.