O kościele
Kościół Bożej Opatrzności w Lesčiai to wyjątkowe miejsce, położone we wsi Lesčiai, niedaleko starego traktu żmudzkiego. Ten drewniany kościółek, wzniesiony jeszcze w 1789 r. z inicjatywy Katarzyny Römer i Jana Römera, jest znakomitym przykładem architektury ludowej.
Kościół powstał nie tylko jako dom modlitwy, ale i jako miejsce życia kulturalnego wspólnoty. Od samego początku pełnił funkcję filii parafii Ariogala. Co ciekawe, już w 1826 r. działały tu szkoła parafialna i altaria, której przydzielono duży sad. W okresie międzywojennym, gdy Litwa odzyskała niepodległość, wszystkie nabożeństwa niełacińskie odprawiano w kościele po litewsku, co sprzyjało kształtowaniu i umacnianiu świadomości narodowej. Otwarto też przytułek, w którym działały szkoła, agencja pocztowa i sklep, a miejscowi mieszkańcy mogli korzystać z organizowanych rozrywek i przedstawień.
Wielki wkład w życie tego kościoła wniósł ksiądz Juozas Underys, który przez ponad 30 lat był proboszczem w Lesčiai. Po jego śmierci w 1953 r. parafię przejęła inna ważna postać – ksiądz Antanas Ylius, zesłaniec syberyjski. Dzięki jego staraniom kościół został gruntownie wyremontowany: ściany obito deskami, położono nowy dach, wewnątrz ustawiono ławki, a dzwonnica, z której rozbrzmiewa wezwanie na nabożeństwa, również została odnowiona.
Pod względem architektonicznym kościół Bożej Opatrzności w Lesčiai jest po prostu wspaniały. Stoi on na wzgórzu, z dala od centrum miejscowości, jakby chciał zaoferować każdemu odwiedzającemu chwilę spokoju i skupienia. Kościół ma plan prostokątny, z wąską apsydą, boczną zakrystią i wieżyczką na kalenicy. Teren przykościelny otacza niskie, murowane ogrodzenie, a drewniana dzwonnica i stary cmentarz nadają temu miejscu szczególnego uroku i historycznego ducha.
Nie zapominajmy też o działalności kulturalnej prowadzonej przy tym kościele. W okresie międzywojennym organiści Adomaitis i Juozas Rimkus założyli chór kościelny, a koło pavasarininkai (młodzieży katolickiej) przyczyniło się do organizacji działalności miejscowej młodzieży.
Kościół Bożej Opatrzności w Lesčiai nie jest zwykłą budowlą – jest świadkiem historii i sercem wspólnoty, w którym kolejne pokolenia znajdowały pociechę, radość i wspólnotę. To miejsce, gdzie przeszłość spotyka się z teraźniejszością, gdzie trwają wieczne wartości i tradycje.
Kościół powstał nie tylko jako dom modlitwy, ale i jako miejsce życia kulturalnego wspólnoty. Od samego początku pełnił funkcję filii parafii Ariogala. Co ciekawe, już w 1826 r. działały tu szkoła parafialna i altaria, której przydzielono duży sad. W okresie międzywojennym, gdy Litwa odzyskała niepodległość, wszystkie nabożeństwa niełacińskie odprawiano w kościele po litewsku, co sprzyjało kształtowaniu i umacnianiu świadomości narodowej. Otwarto też przytułek, w którym działały szkoła, agencja pocztowa i sklep, a miejscowi mieszkańcy mogli korzystać z organizowanych rozrywek i przedstawień.
Wielki wkład w życie tego kościoła wniósł ksiądz Juozas Underys, który przez ponad 30 lat był proboszczem w Lesčiai. Po jego śmierci w 1953 r. parafię przejęła inna ważna postać – ksiądz Antanas Ylius, zesłaniec syberyjski. Dzięki jego staraniom kościół został gruntownie wyremontowany: ściany obito deskami, położono nowy dach, wewnątrz ustawiono ławki, a dzwonnica, z której rozbrzmiewa wezwanie na nabożeństwa, również została odnowiona.
Pod względem architektonicznym kościół Bożej Opatrzności w Lesčiai jest po prostu wspaniały. Stoi on na wzgórzu, z dala od centrum miejscowości, jakby chciał zaoferować każdemu odwiedzającemu chwilę spokoju i skupienia. Kościół ma plan prostokątny, z wąską apsydą, boczną zakrystią i wieżyczką na kalenicy. Teren przykościelny otacza niskie, murowane ogrodzenie, a drewniana dzwonnica i stary cmentarz nadają temu miejscu szczególnego uroku i historycznego ducha.
Nie zapominajmy też o działalności kulturalnej prowadzonej przy tym kościele. W okresie międzywojennym organiści Adomaitis i Juozas Rimkus założyli chór kościelny, a koło pavasarininkai (młodzieży katolickiej) przyczyniło się do organizacji działalności miejscowej młodzieży.
Kościół Bożej Opatrzności w Lesčiai nie jest zwykłą budowlą – jest świadkiem historii i sercem wspólnoty, w którym kolejne pokolenia znajdowały pociechę, radość i wspólnotę. To miejsce, gdzie przeszłość spotyka się z teraźniejszością, gdzie trwają wieczne wartości i tradycje.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Priekyje centre rusvas kelias pro dešinėje augančią geltonai žalsvą augmeniją ir pliką medį veda link geltonos medinės bažnyčios. Priešais ją stovi mėlyna moters figūrėlė. Tolyn kelias eina pro dar vieną medį iki geltono varpinės bokšto. Priekyje kairiame kampe – pasviręs akmeninis antkapis su kryžiumi. Dominuoja pilkai žalsvos, gelsvos, rusvos spalvos.