O kościele
Kościół Ukrzyżowanego Jezusa w Surviliškis to szczególna litewska budowla sakralna, położona w miasteczku Surviliškis, niedaleko rzeki Nevėžis. Ten drewniany kościół, wzniesiony w 1791 r., łączy cechy architektoniczne baroku i klasycyzmu, co nadaje mu unikalny i wyjątkowy charakter.
Historia dworu w Surviliškis sięga jeszcze XVI w. W 1505 r. dwór podarowano biskupowi żmudzkiemu. Między 1592 a 1597 r. w Surviliškis stał już pierwszy kościół, któremu w 1638 r. podarowano wieś Bučionys. Był to ważny krok, który przyczynił się do rozwoju gospodarczego i kulturalnego okolicy. Od 1777 r. przy kościele działała szkoła parafialna, która przyczyniła się do edukacji miejscowej wspólnoty.
Z inicjatywy proboszcza Juozapasa Žibartasa w 1791 r. wzniesiono nowy kościół, który możemy oglądać dziś. Jego plan w kształcie krzyża i pięć wieżyczek wznoszących się ponad dach tworzą imponujący widok, a teren przykościelny, otoczony drewnianym ogrodzeniem z murowaną bramą, dodatkowo podkreśla sakralny charakter tego miejsca. Na terenie przykościelnym stoi też drewniana dzwonnica, której obecność jeszcze bardziej umacnia historyczne i kulturowe znaczenie kościoła.
Kościół ten nie jest jedynie budowlą architektoniczną; jest żywym świadkiem historii. W XIX w. ksiądz Leopoldas Urbanavičius został zesłany do guberni tomskiej za wspieranie powstańców. Później, z inicjatywy proboszcza F. Semelevičiusa, kościół wyremontowano, a w 1921 r. przemalowano. Na początku XX w. działał tu również oddział Litewskiego Katolickiego Towarzystwa Trzeźwości, co odzwierciedla znaczenie ówczesnej działalności społecznej.
W kościele regularnie obchodzone są odpusty Św. Jana Chrzciciela, Św. Rocha i Podwyższenia Krzyża Świętego, przyciągające nie tylko miejscowych mieszkańców, ale i pielgrzymów z innych stron Litwy. Są to ważne uroczystości religijne, które pomagają utrzymać żywego ducha wspólnoty.
Wizyta w kościele Ukrzyżowanego Jezusa w Surviliškis to podróż w czasie, pozwalająca poznać nie tylko piękno architektury, ale i wzbogacić wiedzę historyczną o tym szczególnym miejscu oraz jego znaczeniu dla kultury i religii Litwy.
Historia dworu w Surviliškis sięga jeszcze XVI w. W 1505 r. dwór podarowano biskupowi żmudzkiemu. Między 1592 a 1597 r. w Surviliškis stał już pierwszy kościół, któremu w 1638 r. podarowano wieś Bučionys. Był to ważny krok, który przyczynił się do rozwoju gospodarczego i kulturalnego okolicy. Od 1777 r. przy kościele działała szkoła parafialna, która przyczyniła się do edukacji miejscowej wspólnoty.
Z inicjatywy proboszcza Juozapasa Žibartasa w 1791 r. wzniesiono nowy kościół, który możemy oglądać dziś. Jego plan w kształcie krzyża i pięć wieżyczek wznoszących się ponad dach tworzą imponujący widok, a teren przykościelny, otoczony drewnianym ogrodzeniem z murowaną bramą, dodatkowo podkreśla sakralny charakter tego miejsca. Na terenie przykościelnym stoi też drewniana dzwonnica, której obecność jeszcze bardziej umacnia historyczne i kulturowe znaczenie kościoła.
Kościół ten nie jest jedynie budowlą architektoniczną; jest żywym świadkiem historii. W XIX w. ksiądz Leopoldas Urbanavičius został zesłany do guberni tomskiej za wspieranie powstańców. Później, z inicjatywy proboszcza F. Semelevičiusa, kościół wyremontowano, a w 1921 r. przemalowano. Na początku XX w. działał tu również oddział Litewskiego Katolickiego Towarzystwa Trzeźwości, co odzwierciedla znaczenie ówczesnej działalności społecznej.
W kościele regularnie obchodzone są odpusty Św. Jana Chrzciciela, Św. Rocha i Podwyższenia Krzyża Świętego, przyciągające nie tylko miejscowych mieszkańców, ale i pielgrzymów z innych stron Litwy. Są to ważne uroczystości religijne, które pomagają utrzymać żywego ducha wspólnoty.
Wizyta w kościele Ukrzyżowanego Jezusa w Surviliškis to podróż w czasie, pozwalająca poznać nie tylko piękno architektury, ale i wzbogacić wiedzę historyczną o tym szczególnym miejscu oraz jego znaczeniu dla kultury i religii Litwy.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Surviliškio Nukryžiuotojo Jėzaus bažnyčia.
Nuo XIV a. Surviliškis priklausė dvarui, kuriame 1637 m. Žemaičių vyskupas Jurgis Tiškevičius pastatė medinę katalikų bažnyčią.. 1791 m. tuometinis klebonas Juozapas Žibartas su parapijiečiais pastatė naują, dabar tebestovinčią medinę bažnyčią.