O kościele
Kościół Najświętszej Maryi Panny w Kazliškis to wyjątkowe miejsce, w którym splatają się historia, architektura i duchowość, sięgające odległej przeszłości.
We wsi Kazliškis, niedaleko Pandėlys, na lewym brzegu Nemunėlisu, stoi drewniany kościół Najświętszej Maryi Panny. Wzniesiono go w 1910 roku i od razu przyciąga uwagę formami architektury ludowej. Jego historia zaczęła się jednak dużo wcześniej.
Kaplica w Kazliškis po raz pierwszy wzmiankowana była już w 1796 roku, jednak w drugiej połowie XIX w. popadła w ruinę. W 1901 roku miejscowi mieszkańcy zwrócili się do konsystorza z prośbą o zezwolenie na budowę nowej kaplicy, lecz pozwolenia nie uzyskano ze względu na wymóg wcześniejszego wzniesienia kościoła w Žiobiškis. Sytuacja zmieniła się, gdy właścicielka dworu w Kazliškis, A. Brazauskienė, uzyskała zezwolenie od rosyjskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i podarowała działkę pod budowę kaplicy.
Pod koniec 1910 roku wzniesiono nową drewnianą kaplicę, a już w 1911 roku stała się ona kościołem, gdyż zaczął tu pracować stały ksiądz. Zainstalowano organy, które niestety podczas pierwszej wojny światowej zostały uszkodzone razem z dzwonnicą. Księdzu Stanislovasowi Stakelė udało się uchronić sam kościół przed większymi zniszczeniami. Po wojnie proboszcz Matas Nakas przeprowadził prace remontowe, pokrył dach blachą i ogrodził teren przykościelny.
Kościół zyskał obecny wygląd dopiero po wielu latach. Proboszcz Juozapas Matulevičius, posługujący w latach 1932–1937, wybudował nową plebanię i odbudował zabudowania gospodarcze. Proboszcz Jonas Lapinskas, mianowany w 1937 roku, przemalował wnętrze kościoła i wstawił konfesjonały. Niestety druga wojna światowa nie przyniosła spokoju – w jej trakcie zaginęła część szat liturgicznych.
Kościół Najświętszej Maryi Panny w Kazliškis wyróżnia się architekturą na planie krzyża, cechami ludowymi i szczególną harmonią z otoczeniem. Dwupoziomowy dach zdobią dwie wieżyczki, a teren przykościelny otacza żelazne, ażurowe ogrodzenie, stojące na betonowym fundamencie. Obok kościoła można zobaczyć również drewnianą dzwonnicę, która dopełnia autentyczny obraz całego zespołu.
Kościół w Kazliškis to nie tylko dom modlitwy, ale i żywy świadek historii, pamiętający wiele ważnych wydarzeń i ludzi. Przez wiele lat miejsce to stało się źródłem siły duchowej dla miejscowych mieszkańców i ich gości.
We wsi Kazliškis, niedaleko Pandėlys, na lewym brzegu Nemunėlisu, stoi drewniany kościół Najświętszej Maryi Panny. Wzniesiono go w 1910 roku i od razu przyciąga uwagę formami architektury ludowej. Jego historia zaczęła się jednak dużo wcześniej.
Kaplica w Kazliškis po raz pierwszy wzmiankowana była już w 1796 roku, jednak w drugiej połowie XIX w. popadła w ruinę. W 1901 roku miejscowi mieszkańcy zwrócili się do konsystorza z prośbą o zezwolenie na budowę nowej kaplicy, lecz pozwolenia nie uzyskano ze względu na wymóg wcześniejszego wzniesienia kościoła w Žiobiškis. Sytuacja zmieniła się, gdy właścicielka dworu w Kazliškis, A. Brazauskienė, uzyskała zezwolenie od rosyjskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i podarowała działkę pod budowę kaplicy.
Pod koniec 1910 roku wzniesiono nową drewnianą kaplicę, a już w 1911 roku stała się ona kościołem, gdyż zaczął tu pracować stały ksiądz. Zainstalowano organy, które niestety podczas pierwszej wojny światowej zostały uszkodzone razem z dzwonnicą. Księdzu Stanislovasowi Stakelė udało się uchronić sam kościół przed większymi zniszczeniami. Po wojnie proboszcz Matas Nakas przeprowadził prace remontowe, pokrył dach blachą i ogrodził teren przykościelny.
Kościół zyskał obecny wygląd dopiero po wielu latach. Proboszcz Juozapas Matulevičius, posługujący w latach 1932–1937, wybudował nową plebanię i odbudował zabudowania gospodarcze. Proboszcz Jonas Lapinskas, mianowany w 1937 roku, przemalował wnętrze kościoła i wstawił konfesjonały. Niestety druga wojna światowa nie przyniosła spokoju – w jej trakcie zaginęła część szat liturgicznych.
Kościół Najświętszej Maryi Panny w Kazliškis wyróżnia się architekturą na planie krzyża, cechami ludowymi i szczególną harmonią z otoczeniem. Dwupoziomowy dach zdobią dwie wieżyczki, a teren przykościelny otacza żelazne, ażurowe ogrodzenie, stojące na betonowym fundamencie. Obok kościoła można zobaczyć również drewnianą dzwonnicę, która dopełnia autentyczny obraz całego zespołu.
Kościół w Kazliškis to nie tylko dom modlitwy, ale i żywy świadek historii, pamiętający wiele ważnych wydarzeń i ludzi. Przez wiele lat miejsce to stało się źródłem siły duchowej dla miejscowych mieszkańców i ich gości.
Galeria i zasoby
