O kościele
Kościół św. Michała Archanioła w Žiobiškis to jeden z najpiękniejszych przykładów architektury neogotyckiej na Litwie. Stojąc w spokojnej wsi Žiobiškis, nad strumieniem Vengerinė, stał się ważną częścią życia miejscowej wspólnoty i życia duchowego.
Historia tego kościoła sięga początku XIX w., gdy w 1803 roku właściciele dworu Vengerinė, Angelė i Juozapas Daumantas Sesickiai, wznieśli pierwszy drewniany kościół. Nie tylko założyli parafię, lecz także hojnie zaopatrzyli ją w ziemię i środki finansowe, zapewniając jej trwałość. Z biegiem czasu drewniany kościół stracił jednak dawny blask i pojawiła się potrzeba budowy nowej, trwalszej świątyni.
Na początku XX w. proboszcz Vincentas Zapkus podjął się inicjatywy stworzenia projektu murowanego kościoła. Projekt opracował inżynier K. Kiunzel, a prace budowlane trwały od 1902 do 1911 roku. Proboszcz Jurgis Gogelis zajął się urządzeniem wnętrza kościoła, a w 1913 roku wzniesiono ołtarze boczne.
Podczas pierwszej wojny światowej kościół poniósł straty – do Rosji wywieziono cztery dzwony. Mimo to po wojnie parafia odzyskała swój rytm, a 15 czerwca 1922 r. biskup Pranciškus Karevičius konsekrował tę świątynię.
Architektura kościoła jest wyjątkowa. Ma on plan krzyża łacińskiego, który doskonale współgra z wysoką wieżą centralną i czterema mniejszymi wieżyczkami zdobiącymi fasadę. Wewnątrz znajdują się trzy nawy, przykryte imponującymi sklepieniami krzyżowymi. Taka struktura nadaje wnętrzu dostojeństwa i światła.
Kościół św. Michała Archanioła w Žiobiškis to nie tylko cud architektury. Jest też żywą częścią wspólnoty, w której odbywają się obrzędy religijne i wydarzenia wzmacniające ducha i jedność miejscowych ludzi. Od dnia swego powstania ta świątynia służy jako miejsce spokoju i skupienia, gdzie każdy może znaleźć schronienie od zgiełku codziennego życia.
Historia tego kościoła sięga początku XIX w., gdy w 1803 roku właściciele dworu Vengerinė, Angelė i Juozapas Daumantas Sesickiai, wznieśli pierwszy drewniany kościół. Nie tylko założyli parafię, lecz także hojnie zaopatrzyli ją w ziemię i środki finansowe, zapewniając jej trwałość. Z biegiem czasu drewniany kościół stracił jednak dawny blask i pojawiła się potrzeba budowy nowej, trwalszej świątyni.
Na początku XX w. proboszcz Vincentas Zapkus podjął się inicjatywy stworzenia projektu murowanego kościoła. Projekt opracował inżynier K. Kiunzel, a prace budowlane trwały od 1902 do 1911 roku. Proboszcz Jurgis Gogelis zajął się urządzeniem wnętrza kościoła, a w 1913 roku wzniesiono ołtarze boczne.
Podczas pierwszej wojny światowej kościół poniósł straty – do Rosji wywieziono cztery dzwony. Mimo to po wojnie parafia odzyskała swój rytm, a 15 czerwca 1922 r. biskup Pranciškus Karevičius konsekrował tę świątynię.
Architektura kościoła jest wyjątkowa. Ma on plan krzyża łacińskiego, który doskonale współgra z wysoką wieżą centralną i czterema mniejszymi wieżyczkami zdobiącymi fasadę. Wewnątrz znajdują się trzy nawy, przykryte imponującymi sklepieniami krzyżowymi. Taka struktura nadaje wnętrzu dostojeństwa i światła.
Kościół św. Michała Archanioła w Žiobiškis to nie tylko cud architektury. Jest też żywą częścią wspólnoty, w której odbywają się obrzędy religijne i wydarzenia wzmacniające ducha i jedność miejscowych ludzi. Od dnia swego powstania ta świątynia służy jako miejsce spokoju i skupienia, gdzie każdy może znaleźć schronienie od zgiełku codziennego życia.