O kościele
Kościół św. Apostoła Ewangelisty Jana w Lukštach jest imponującym przykładem architektury historycznej, którego dzieje i cechy architektoniczne z pewnością przyciągną uwagę każdego ciekawskiego.
Kościół stoi we wsi Lukštai, w rejonie rokiskim. Zbudowany w 1925 roku, wyróżnia się stylem historyzmu, w którym łączą się elementy neoromańskie i neobizantyjskie. Kościół ma plan prostokątny z apsydą i dwiema wieżyczkami, a ogrodzenie terenu przykościelnego jest z solidnego muru kamiennego. Wnętrze jest trójnawowe, co nadaje budowli poczucie przestronności i monumentalności.
Historia budowy kościoła jest długa i pełna wyzwań. Wszystko zaczęło się jeszcze w 1908 roku, gdy hrabia rokiski Jan Przeździecki poprosił o pozwolenie na urządzenie kaplicy w dawnym budynku gorzelni. Niestety okazało się, że ściany budynku były zbyt słabe na taki projekt, dlatego trzeba było opracować nowy plan. Prace budowlane rozpoczęto w 1911 roku, lecz wkrótce zostały wstrzymane przez władze z powodu niezgodności z projektem. Podczas pierwszej wojny światowej Niemcy wywieźli materiały budowlane, więc kościół ukończono dopiero w 1925 roku.
Mimo różnych przeszkód kościół stał się w końcu ważnym ośrodkiem miejscowej wspólnoty. 13 czerwca 1927 r. otrzymał prawa parafialne i pracę rozpoczął mianowany proboszcz Bronius Strumyla. 18 sierpnia 1928 r. kościół konsekrował biskup Kazimieras Paltarokas, a w 1937 roku, staraniem księdza Liudvikasa Povilonisa, zakupiono dzwon.
Podczas drugiej wojny światowej kościół został zniszczony, lecz po wojnie odbudowany. Leonardas Tamašauskas, proboszcz od 1969 roku, zasłynął ze swojej posługi, mimo że w latach 1949–1956 był więziony.
Kościół św. Apostoła Ewangelisty Jana w Lukštach do dziś pozostaje nie tylko ważnym miejscem praktyki religijnej, ale i symbolem tożsamości kulturowej. Jego historia świadczy o wytrwałości i wierze, które pomogły zachować tę świątynię przez rozmaite niedole i wyzwania.
Kościół stoi we wsi Lukštai, w rejonie rokiskim. Zbudowany w 1925 roku, wyróżnia się stylem historyzmu, w którym łączą się elementy neoromańskie i neobizantyjskie. Kościół ma plan prostokątny z apsydą i dwiema wieżyczkami, a ogrodzenie terenu przykościelnego jest z solidnego muru kamiennego. Wnętrze jest trójnawowe, co nadaje budowli poczucie przestronności i monumentalności.
Historia budowy kościoła jest długa i pełna wyzwań. Wszystko zaczęło się jeszcze w 1908 roku, gdy hrabia rokiski Jan Przeździecki poprosił o pozwolenie na urządzenie kaplicy w dawnym budynku gorzelni. Niestety okazało się, że ściany budynku były zbyt słabe na taki projekt, dlatego trzeba było opracować nowy plan. Prace budowlane rozpoczęto w 1911 roku, lecz wkrótce zostały wstrzymane przez władze z powodu niezgodności z projektem. Podczas pierwszej wojny światowej Niemcy wywieźli materiały budowlane, więc kościół ukończono dopiero w 1925 roku.
Mimo różnych przeszkód kościół stał się w końcu ważnym ośrodkiem miejscowej wspólnoty. 13 czerwca 1927 r. otrzymał prawa parafialne i pracę rozpoczął mianowany proboszcz Bronius Strumyla. 18 sierpnia 1928 r. kościół konsekrował biskup Kazimieras Paltarokas, a w 1937 roku, staraniem księdza Liudvikasa Povilonisa, zakupiono dzwon.
Podczas drugiej wojny światowej kościół został zniszczony, lecz po wojnie odbudowany. Leonardas Tamašauskas, proboszcz od 1969 roku, zasłynął ze swojej posługi, mimo że w latach 1949–1956 był więziony.
Kościół św. Apostoła Ewangelisty Jana w Lukštach do dziś pozostaje nie tylko ważnym miejscem praktyki religijnej, ale i symbolem tożsamości kulturowej. Jego historia świadczy o wytrwałości i wierze, które pomogły zachować tę świątynię przez rozmaite niedole i wyzwania.