O kościele
Kościół Matki Bożej Bolesnej w Salakas jest jednym z najbardziej imponujących zabytków architektury w stylu neoromańskim na Litwie, w którym można dostrzec także cechy neogotyku. Położona w niewielkim miasteczku Salakas świątynia niewątpliwie przyciąga uwagę swoim majestatem i historią.
Kościół zbudowano w 1911 roku według projektu inżyniera Ignotas Morgulcas, zatwierdzonego w 1906 roku. Do budowy z ciosanego kamienia miejscowi mieszkańcy zbierali kamienie z okolicznych pól. Był to wysiłek wspólnotowy, o którym przypomina kamienna tablica pamiątkowa na ścianie kościoła z napisem chwalącym tych, którzy włożyli pracę i serce w budowę i utrzymanie świątyni.
Budowę kościoła nadzorował inżynier Nikołaj Andriejew, a ogromną odpowiedzialność wziął na siebie proboszcz Antanas Kryžanauskas, który służył tu od 1903 roku. W 1911 roku na wieżę wciągnięto dzwony, lecz zostały one utracone podczas I wojny światowej, gdy wywieźli je Niemcy. Organy, wykonane w Królewcu, zainstalowano w 1914 roku.
W swojej historii kościół często cierpiał z powodu wojen i pożarów. W 1905 roku pożar zniszczył drewniany kościół i nadpalił dzwonnicę. Podczas II wojny światowej, w 1944 roku, zniszczona została najwyższa (drewniana) część wieży kościoła, uszkodzony został kamienny szczyt i zniszczony dach. Po wojnie parafianie wspólnie z proboszczem Jonasem Morkvėnasem częściowo go wyremontowali. Wieżę odbudowano dopiero w 1989 roku według projektu architekta A. Panavasa i konstruktora V. Bagočiūnasa.
Pod względem architektonicznym kościół ma plan prostokątny, z półkolistą absydą i dwiema bocznymi zakrystiami. Jego jednowieżowa struktura oraz trzy wewnętrzne nawy pokryte sklepieniami krzyżowymi nadają mu szczególną elegancję. Teren kościoła otacza mur kamienny, na którym wciąż można znaleźć groby dawnych proboszczów parafii.
Na terenie przykościelnym stoi unikatowa kapliczka z kamieni młyńskich w Salakas, stworzona przez G. Laucziusa, do budowy której wykorzystano aż 117 kamiennych kamieni młyńskich zebranych od parafian.
Kościół Matki Bożej Bolesnej w Salakas to nie tylko miejsce o znaczeniu religijnym, ale i ważny symbol kultury oraz wspólnoty, świadczący o jedności i sile miejscowych mieszkańców w różnych okresach.
Kościół zbudowano w 1911 roku według projektu inżyniera Ignotas Morgulcas, zatwierdzonego w 1906 roku. Do budowy z ciosanego kamienia miejscowi mieszkańcy zbierali kamienie z okolicznych pól. Był to wysiłek wspólnotowy, o którym przypomina kamienna tablica pamiątkowa na ścianie kościoła z napisem chwalącym tych, którzy włożyli pracę i serce w budowę i utrzymanie świątyni.
Budowę kościoła nadzorował inżynier Nikołaj Andriejew, a ogromną odpowiedzialność wziął na siebie proboszcz Antanas Kryžanauskas, który służył tu od 1903 roku. W 1911 roku na wieżę wciągnięto dzwony, lecz zostały one utracone podczas I wojny światowej, gdy wywieźli je Niemcy. Organy, wykonane w Królewcu, zainstalowano w 1914 roku.
W swojej historii kościół często cierpiał z powodu wojen i pożarów. W 1905 roku pożar zniszczył drewniany kościół i nadpalił dzwonnicę. Podczas II wojny światowej, w 1944 roku, zniszczona została najwyższa (drewniana) część wieży kościoła, uszkodzony został kamienny szczyt i zniszczony dach. Po wojnie parafianie wspólnie z proboszczem Jonasem Morkvėnasem częściowo go wyremontowali. Wieżę odbudowano dopiero w 1989 roku według projektu architekta A. Panavasa i konstruktora V. Bagočiūnasa.
Pod względem architektonicznym kościół ma plan prostokątny, z półkolistą absydą i dwiema bocznymi zakrystiami. Jego jednowieżowa struktura oraz trzy wewnętrzne nawy pokryte sklepieniami krzyżowymi nadają mu szczególną elegancję. Teren kościoła otacza mur kamienny, na którym wciąż można znaleźć groby dawnych proboszczów parafii.
Na terenie przykościelnym stoi unikatowa kapliczka z kamieni młyńskich w Salakas, stworzona przez G. Laucziusa, do budowy której wykorzystano aż 117 kamiennych kamieni młyńskich zebranych od parafian.
Kościół Matki Bożej Bolesnej w Salakas to nie tylko miejsce o znaczeniu religijnym, ale i ważny symbol kultury oraz wspólnoty, świadczący o jedności i sile miejscowych mieszkańców w różnych okresach.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Bažnyčia, mūrinė, vienbokštė, nufotografuota iš apsidės pusės.
Bažnyčios, statytos 1911 m., bendras vaizdas iš toliau.