O kościele
Pierwszy kościół w Suvainiškisie zbudowano w 1782 roku z inicjatywy Antanasa Kamarauskasa. Był to drewniany kościółek, który od początku cieszył się dużym zainteresowaniem i stał się ważnym ośrodkiem wspólnoty. Kamarauskas zaprosił nawet kanoników regularnych pokutujących i przeznaczył na rzecz parafii spory obszar ziemi. Niestety, wraz z rozpoczęciem represji Imperium Rosyjskiego, w 1832 roku kościół ten zamknięto, a klasztor zniesiono. Miejscowa ludność nadal jednak dążyła do posiadania własnego domu modlitwy i nie poddawała się trudnościom.
Nowy etap rozpoczął się w 1862 roku, gdy staraniem proboszcza Antanasa Mackevičiusa zaczęto budować obecny kościół z muru kamiennego. Budowę ukończono w 1863 roku, lecz sam Mackevičius musiał znieść zesłanie z powodu podejrzeń o wspieranie powstańców 1863 roku. Na szczęście po kilku latach wrócił na Litwę.
Kościół przeżył wiele przemian i prób czasu. W 1933 roku konsekrował go biskup Kazimieras Paltarokas. W okresie międzywojennym parafia otrzymała dodatkowe ziemie z dworu Ratkūnai, a staraniem księdza Stefana Ramanauskasa w latach 1939–1940 zbudowano nowy przytułek z salą. Podczas drugiej wojny światowej utracono jednak dwa z trzech dzwonów, które wywieziono do Rokiszek i nigdy nie zwrócono. Mimo to kościół kilkakrotnie remontowano – zarówno po 1947 roku, jak i w 1982 roku.
Pod względem architektonicznym kościół św. Apostoła Jakuba w Suvainiškisie jest wspaniałą, dwuwieżową budowlą na planie prostokąta, z trzema ołtarzami. Ogrodzenie terenu przykościelnego wykonano również z muru kamiennego, co nadaje całej budowli solidny i trwały charakter.
Kościół ten nie tylko stanowi ważny obiekt religijny, ale i istotne miejsce historyczne, świadczące o wytrwałości, wierze i uporze wspólnoty Suvainiškisu na przestrzeni wieków.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Spalvota, vertikalaus formato nuotrauka. Suvainiškio Šv. apaštalo Jokūbo bažnyčia, Panemunio g. 28, Suvainiškio k., Pandėlio sen., Rokiškio r. sav. Priekinio fasado vaizdas iš vakarų pusės. Fotografas Jonas Danauskas, apie 1990 m.
Bažnyčia mūrinė, istoristinė, stačiakampio plano, dvibokštė, vienanavė. Sienos akmenų, apvadai ir karnizai – raudonų plytų mūro. Šventorių juosia akmenų mūro tvora su stulpiniais akmenų ir raudonų plytų mūro vartais ir kaltinėmis, ažūrinėmis sąvaromis.
Pastatyta 1862–1863 metais parapijiečių lėšomis, klebono Antano Mackevičiaus rūpesčiu. Už ryšius su sukilėliais, jos statytoją Rusijos valdžia 1863–1870 m. buvo ištrėmusi į Tobolsko guberniją. Bažnyčią 1933 m. konsekravo vyskupas Kazimieras Paltarokas. Po 1947 ir 1982 m. ji remontuota. Stovi Latvijos pasienyje, Neretos kairiajame krante.
Priklauso Motiejaus Valančiaus vyskupavimo laikotarpiu (1850–1875) pastatytoms ar restauruotoms bažnyčioms.
Aprašymą parengė Algirdas Čėsna, 2014-06-05.
Spalvota, vertikalaus formato nuotrauka. Suvainiškio Šv. apaštalo Jokūbo bažnyčia, Panemunio g. 28, Suvainiškio k., Pandėlio sen., Rokiškio r. sav. Priekinio fasado vaizdas iš vakarų pusės. Fotografas Jonas Šimkus, Kretinga, 2001 m.
Bažnyčia mūrinė, istoristinė, stačiakampio plano, dvibokštė, vienanavė. Sienos akmenų, apvadai ir karnizai – raudonų plytų mūro. Šventorių juosia akmenų mūro tvora su stulpiniais akmenų ir raudonų plytų mūro vartais ir kaltinėmis, ažūrinėmis sąvaromis.
Pastatyta 1862–1863 metais parapijiečių lėšomis, klebono Antano Mackevičiaus rūpesčiu. Už ryšius su sukilėliais, jos statytoją Rusijos valdžia 1863–1870 m. buvo ištrėmusi į Tobolsko guberniją. Bažnyčią 1933 m. konsekravo vyskupas Kazimieras Paltarokas. Po 1947 ir 1982 m. ji remontuota. Stovi Latvijos pasienyje, Neretos kairiajame krante.
Priklauso Motiejaus Valančiaus vyskupavimo laikotarpiu (1850–1875) pastatytoms ar restauruotoms bažnyčioms.
Aprašymą parengė Algirdas Čėsna, 2014-06-05.