O kościele
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Joniškis jest jednym z najbardziej imponujących zabytków architektury sakralnej na Litwie, którego historia i architektura łączą trwającą kilka stuleci tradycję z rozwojem artystycznym.
Historia kościoła sięga aż 1526 r., gdy staraniem biskupa wileńskiego Jonasa wzniesiono pierwszy drewniany kościół we wsi Kalnelis. Pierwszym proboszczem był Morkus Lančkis. Były to czasy, gdy religia odgrywała niezwykle ważną rolę w codziennym życiu, a kościół stał się miejscem, w którym ludzie gromadzili się na modlitwę, uczestniczyli w życiu wspólnoty i szukali duchowej pociechy.
W 1626 r. na terenie dzisiejszego Joniškis wzniesiono nowy murowany kościół. Jednak czas i zniszczenia nie oszczędziły tej budowli – w 1679 r. z kościoła pozostały już tylko ruiny, które trzeba było odrestaurować. Mimo to oddanie i wiara pomogły utrzymać parafię przy życiu. Ostatecznie w 1897 r. opracowany i zatwierdzony projekt inżyniera Piotra Serbinowicza stał się podstawą obecnego kościoła, którego budowę nadzorował inżynier Nikołaj Andriejew. Dzięki staraniom proboszcza Liudvikasa Šiaučiūnasa kościół wzniesiono w 1901 r.
Kościół ma szczególny styl architektoniczny – historyzm, doskonale widoczny zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz. Budynek ma plan krzyża łacińskiego, z wysoką wieżą z przodu i pięcioboczną apsydą pośrodku. Sylwetka wieży kościoła jest barokowa, a fronton portalu klasycystyczny, ozdobiony półkolistymi arkadami, kolumnami i trójkątnym tympanonem.
Wnętrze jest nie mniej imponujące niż elewacja zewnętrzna. Dominują tu wyraziste, kontrastowe barwy, a sufit i ściany zdobią wieloosobowe, tradycyjne kompozycje, stworzone przez Kazimierza Walczukiewicza z Šiauliai. Neobarokowe rzeźby świętych, umieszczone w niszach, ołtarze i inne zdobienia nadają kościołowi szczególnego dostojeństwa i przepychu. Ołtarz główny z rzeźbami wykonanymi przez mistrzów austriackich i francuskich, bogato zdobiona ambona oraz organy, przeniesione z dawnego kościoła w Joniškis, dopełniają wyjątkowości i wartości historycznej tej świątyni.
Warto wspomnieć, że kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Joniškis nie jest jedynie skarbnicą architektury i sztuki. Od połowy XVII w. był i pozostaje duchowym ośrodkiem regionu, znanym z kultu św. Martyniana. W kościele przechowywane są nie tylko relikwiarze, lecz i datowany na XVII w. jego wizerunek z sukienką i wotami, które do dziś przyciągają wielu pielgrzymów i turystów.
Do kościoła należy nawet kilka kaplic, znajdujących się w różnych miejscowościach rejonu Joniškis. Świadczy to o tym, że parafia aktywnie działała i nadal działa na szerokim obszarze, troszcząc się o duchowe życie swojej wspólnoty.
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Joniškis jest nie tylko znaczący pod względem historycznym i architektonicznym, lecz i żywym miejscem spotkań wspólnoty, którego historia trwa już ponad 500 lat.
Historia kościoła sięga aż 1526 r., gdy staraniem biskupa wileńskiego Jonasa wzniesiono pierwszy drewniany kościół we wsi Kalnelis. Pierwszym proboszczem był Morkus Lančkis. Były to czasy, gdy religia odgrywała niezwykle ważną rolę w codziennym życiu, a kościół stał się miejscem, w którym ludzie gromadzili się na modlitwę, uczestniczyli w życiu wspólnoty i szukali duchowej pociechy.
W 1626 r. na terenie dzisiejszego Joniškis wzniesiono nowy murowany kościół. Jednak czas i zniszczenia nie oszczędziły tej budowli – w 1679 r. z kościoła pozostały już tylko ruiny, które trzeba było odrestaurować. Mimo to oddanie i wiara pomogły utrzymać parafię przy życiu. Ostatecznie w 1897 r. opracowany i zatwierdzony projekt inżyniera Piotra Serbinowicza stał się podstawą obecnego kościoła, którego budowę nadzorował inżynier Nikołaj Andriejew. Dzięki staraniom proboszcza Liudvikasa Šiaučiūnasa kościół wzniesiono w 1901 r.
Kościół ma szczególny styl architektoniczny – historyzm, doskonale widoczny zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz. Budynek ma plan krzyża łacińskiego, z wysoką wieżą z przodu i pięcioboczną apsydą pośrodku. Sylwetka wieży kościoła jest barokowa, a fronton portalu klasycystyczny, ozdobiony półkolistymi arkadami, kolumnami i trójkątnym tympanonem.
Wnętrze jest nie mniej imponujące niż elewacja zewnętrzna. Dominują tu wyraziste, kontrastowe barwy, a sufit i ściany zdobią wieloosobowe, tradycyjne kompozycje, stworzone przez Kazimierza Walczukiewicza z Šiauliai. Neobarokowe rzeźby świętych, umieszczone w niszach, ołtarze i inne zdobienia nadają kościołowi szczególnego dostojeństwa i przepychu. Ołtarz główny z rzeźbami wykonanymi przez mistrzów austriackich i francuskich, bogato zdobiona ambona oraz organy, przeniesione z dawnego kościoła w Joniškis, dopełniają wyjątkowości i wartości historycznej tej świątyni.
Warto wspomnieć, że kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Joniškis nie jest jedynie skarbnicą architektury i sztuki. Od połowy XVII w. był i pozostaje duchowym ośrodkiem regionu, znanym z kultu św. Martyniana. W kościele przechowywane są nie tylko relikwiarze, lecz i datowany na XVII w. jego wizerunek z sukienką i wotami, które do dziś przyciągają wielu pielgrzymów i turystów.
Do kościoła należy nawet kilka kaplic, znajdujących się w różnych miejscowościach rejonu Joniškis. Świadczy to o tym, że parafia aktywnie działała i nadal działa na szerokim obszarze, troszcząc się o duchowe życie swojej wspólnoty.
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Joniškis jest nie tylko znaczący pod względem historycznym i architektonicznym, lecz i żywym miejscem spotkań wspólnoty, którego historia trwa już ponad 500 lat.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Joniškio Švč. Mergelės Marijos Ėmimo į dangų bažnyčia.
Negatyve įamžintas sodas, tolumoje matoma Joniškio Švč. Mergelės Marijos Ėmimo į dangų bažnyčia.
Joniškio katalikų bažnyčia (Švč. Mergelės Marijos Ėmimo į dangų bažnyčia).