O kościele
Rozwój historyczny.
Historia kościoła zaczyna się w 1613 r., gdy władający tymi ziemiami Wołłowiczowie postanowili sprowadzić do Tytuvėnai bernardynów i wznieść dla nich klasztor oraz nowy barokowy kościół. Kościół zbudowano w 1633 r. i stał się on ważnym ośrodkiem pielgrzymek religijnych. Pierwszy przeor klasztoru, Bernardinas Švabas, był głównym organizatorem budowy, a pracami budowlanymi kierował Tomas Kasparas.
Na początku XVIII w., podczas wojny północnej, kościół i klasztor mocno ucierpiały, lecz później zostały odbudowane. W połowie XVIII w. powstały arkadowe galerie oraz przestronny zamknięty dziedziniec z kaplicą Schodów Chrystusa. Kościół i klasztor w Tytuvėnai stały się jednym z najcenniejszych zespołów architektonicznych Litwy.
Architektura i sztuka.
Kościół wyróżnia się unikalnym stylem architektonicznym, łączącym cechy gotyku, renesansu i baroku. Ma dwie wieże fasadowe, długie prezbiterium z trójścienną apsydą oraz wysoki dach. Wewnątrz kościół podzielony jest na trzy nawy o sklepieniach krzyżowych. Szczególnie cenny jest ołtarz główny z namalowanym w XVII w. obrazem Matki Bożej Tytuvėnų, uznawanym za jedno z najpiękniejszych dzieł na pograniczu renesansu i baroku na Litwie.
Zespół klasztorny tworzą trzy połączone ze sobą dwupiętrowe budynki, stojące naprzeciw południowej elewacji kościoła. Te masywne budowle są z czerwonej cegły, z wysokimi dachami i piwnicami pod nimi. Arkadowa galeria, łącząca te budynki, jest ozdobna i wyróżnia się swą barokową architekturą.
Najważniejsze wydarzenia i renowacje.
Przez całą swoją długą historię kościół i klasztor doświadczyły niemało nieszczęść. Podczas wojny północnej, na początku XVIII w., wojska rosyjskie splądrowały skarbiec kościoła i mocno zniszczyły budynki. Pod koniec XIX w. władze rosyjskie zamknęły klasztor i zamieniły go na kościół parafialny. Mimo to miejscowa społeczność i wierni zdołali zachować i ożywić to sakralne miejsce.
26 stycznia 2012 r. wybuchł pożar, który poważnie uszkodził kościół i klasztor – spłonęło urządzone w klasztorze muzeum, dach oraz drugie piętro klasztoru. Po tych nieszczęściach nastąpiły jednak intensywne prace renowacyjne, które pomogły przywrócić kościołowi piękno i funkcjonalność.
Kaplica Papieża Jana Pawła II.
Jednym z nowszych elementów kościoła jest kaplica Papieża Jana Pawła II, urządzona z przodu kościoła, za ołtarzem głównym. Przechowywana jest w niej relikwia kropli krwi papieża, przywieziona z Polski. Kaplicę poświęcono 23 października 2016 r. i od tego czasu stała się ona kolejnym ważnym miejscem odwiedzin pielgrzymów.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Nuotrauka. Kelmės r. Tytuvėnų Švč. Mergelės Marijos bažnyčia. Joje Ričardas Mikutavičius klebonavo 1970–1983 m.
Tytuvėnų bažnyčia ir vienuolynas yra architektūrinis šedevras, laikomas vienu gražiausių baroko paminklų šiaurės rytų Europoje. Švč. Mergelės Marijos bažnyčia ir vienuolynas – unikalus architektūrinis ansamblis. Ansamblį sudaro bažnyčia, šventorius su Kristaus laiptų koplyčia, dviaukščio vienuolyno mūras ir šiam ansambliui priklausantys ūkinės paskirties pastatai. Tytuvėnų bažnyčios ir vienuolyno ansamblis – vienas iš kultūros paveldo objektų. Nuotraukoje matosi bažnyčios šonas, fasado dalis, balto mūro tvora su raudonų čerpių stogu ir arkinėm nišom, matosi Kristaus laiptų koplyčios fragmentas. Fotografuota pro skliautuotą vartų angą. Fotografija Zenono Baltrušio. 2005 m. Tytuvėnai
Kelmės r. Tytuvėnų Švč. Mergelės Marijos bažnyčia, kurioje R. Mikutavičius klebonavo 1970–1983 m. Fotografuota iš arkos. Matosi šviesios spalvos bažnyčia, su dviem bokštais. Bokštai raudonais kupolais, ant jų kryžiai. Bažnyčia tinkuota, tinkas aptrupėjęs. Abiejose pusėse, apatinėje bokštų dalyje du vienodi herbai ir užrašai „Ano 1788“. Dešinėje pusėje matosi vienuolyno sienos, kairėje – koplyčios dalis. Priekyje grįsta akmenimis, apsodinta krūmais, papuošta žalia pieva. Foto Z. Baltrušio, fotografuota 2005 m.
Tytuvėnų bažnyčia.