O kościele
Historia kościoła sięga jeszcze XVI wieku, kiedy w 1540 r. królowa Bona nakazała miejscowym chłopom wspierać kościół w Połądze. Wkrótce, w 1579 r., wspomniano już pierwszego proboszcza Połągi. Na przestrzeni wieków świątynia przechodziła wiele zmian – była odbudowywana i przebudowywana kilkakrotnie. Do 1597 r. w Połądze stał kościół zbudowany w miejscu świątyni odebranej protestantom.
W 1767 r. zbudowano tu drewniany kościół, który służył parafii przez ponad sto lat. Jednak obecny, murowany kościół, który możemy dziś oglądać, zbudowano w latach 1898–1907 według projektu architekta Karlas Eduardas Strandmanas. Finansowanie budowy zapewnił hrabia Tyszkiewicz oraz miejscowi parafianie, kierowani przez proboszcza Juozapasa Šniukštę.
Neogotycki kościół na planie krzyża, jednowieżowy, zachwyca dziś odwiedzających swoją wspaniałością i rozwiązaniami architektonicznymi. Nie mniej imponujące jest jego wnętrze: ołtarz główny, organy i piękne witraże tworzą szczególną atmosferę.
Jednym z ciekawszych faktów o kościele jest to, że w 2018 r. na jego wieży otwarto taras widokowy, znajdujący się na wysokości 21 metrów. Z tarasu tego roztacza się wspaniała panorama na całą Połągę i Morze Bałtyckie, co przyciąga wielu turystów.
Na terenie przykościelnym pochowanych jest też kilka znanych osób, w tym proboszcz Połągi monsinior Bronius Barauskas oraz ksiądz Kazimieras Prapuolenis. Działalność i wkład tych ludzi w życie parafii są znaczące i godne pamięci.
Warto też wspomnieć, że na Górze Biruty, jak się przypuszcza, już w XVI w. stała kaplica. Nawet w połowie XIX w., mimo zakazów władz rosyjskich, miejscowa ludność zdołała ocalić tę świątynię, która stoi do dziś.
To zaledwie kilka fascynujących szczegółów o kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Połądze. Każdy, kto odwiedzi tę świątynię, może poczuć nie tylko jej religijne, ale i historyczne znaczenie, poznać bogatą historię parafii w Połądze i cieszyć się architektonicznymi arcydziełami.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Nespalvotas, vertikalaus formato atvirukas, spausdintas rudos spalvos poligrafiniais dažais iš fotografijos. Palangos Švč. Mergelės Marijos Ėmimo į dangų bažnyčia. Bendras vaizdas iš šiaurės vakarų pusės. Nežinomas leidėjas. XX a. I ketv.
Matosi nuo Vytauto ir Kretingos gatvių pusės nufotografuotos Palangos katalikų parapijos bažnyčios nugarinis ir šoninis fasadai. Ji neogotikinė, vienbokštė, degto molio plytų mūro, su transeptu ir daugiakampe apside. Šventorių juosia to paties stiliaus tvora, mūryta iš degto molio plytų. Priešais šventorių – akmenimis grįsta Vytauto gatvė, kurioje stoviniuoja ir vaikšto žmonės. Dešinėje pusėje kyšo dviaukščio, tinkuoto mūro Palangos progimnazijos pastato kampas. Viršuje, dešinėje pusėje išspausdinta antraštė: „Palanga / Kataliku bažnyčia.“
Reversas tipinis, horizontalaus formato, skersinės ištisinės linijos padalintas į įrašo (siauresnis) ir adreso laukus. Adreso vietą žymi 4 punktyrinės išilginės linijos. Priešais apatinę liniją išspausdintas numeris: „U 93“.
Neogotikinė Palangos Švč. Mergelės Marijos Ėmimo bažnyčia pastatyta 1898–1907 m. vietoje senos medinės. Ją projektavo architektas Karlas Eduardas Strandmanas, statė – parapijiečiai. Trečdalį statybos išlaidų sumokėjo grafai Feliksas ir Antanina Sofija Tiškevičiai, likusias – klebono Juozapo Šniukštos vadovaujami parapijiečiai.
[Palangos Švč. Mergelės Marijos Emimo į dangų bažnyčia]
Meno Fotografija J. Stropus. Apie 1929.
Spaustuvės numeracija pašto ženklo rėmelio vietoje: W 500 29.