O kościele
Kościół Matki Bożej Królowej Rodzin w Pabradė to jeden z najnowszych obiektów sakralnych na Litwie, wzniesiony w 2007 r. Powstał w Pabradė, pięknym miasteczku w rejonie Švenčionys, niedaleko głównej ulicy Vilniaus i linii kolejowej. Kościół pełni funkcję ważnego ośrodka duchowego zarówno dla Litwinów, jak i dla Polaków, a odprawiane tu nabożeństwa sprawowane są w obu językach.
Przed powstaniem tej nowoczesnej świątyni miejscowi katolicy modlili się w starym kościele św. Jozafata, urządzonym w dawnej cerkwi prawosławnej jeszcze w 1927 r. Wraz jednak ze wzrostem liczby mieszkańców miasteczka pojawiła się potrzeba przestronniejszego i dogodniej położonego kościoła. Dlatego w 1990 r. w Pabradė utworzono parafię, a kilkanaście lat później rozpoczęto budowę nowego kościoła.
Budowę nowego kościoła rozpoczęto latem 2006 r., a już 15 października kardynał Audrys Bačkis poświęcił jego fundamenty. Rok później, 4 listopada 2007 r., poświęcił on też cały nowo wzniesiony kościół, nadając mu tytuł Matki Bożej Królowej Rodzin. Tego dnia razem z kardynałem Mszę św. koncelebrowało wielu duchownych z różnych parafii Litwy.
Architektura kościoła jest bardzo ciekawa i symboliczna. Wzniesiono go wraz z domem parafialnym, który służy nie tylko potrzebom religijnym, lecz i spotkaniom wspólnoty, przygotowaniu do sakramentów oraz świętom liturgicznym. Projekt budynku powierzono architektom Mariusowi Šaliamorasowi, Jurasowi Balkevičiusowi i Artūrasowi Burbie. Stworzyli oni budynek nowoczesny, lecz o głębokiej symbolice chrześcijańskiej.
Świątynia wznosi się na wzgórzu przypominającym statek, którego dziób wieńczy krzyż. Nie jest to przypadek – taki kształt nawiązuje do biblijnej historii arki Noego, symbolizującej ocalenie i nadzieję. Ponadto w budynku można dostrzec też symbol ryby, który dla pierwszych chrześcijan oznaczał Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, Zbawiciela.
Architekt zadbał również o to, by kościół był nie tylko estetycznie atrakcyjny, ale i funkcjonalny. Jego wysokość sięga 29 metrów, a powierzchnia – 629 metrów kwadratowych. Sąsiadujący z nim dom parafialny zajmuje kolejne 490 metrów kwadratowych.
Ten nowo wzniesiony kościół stał się nie tylko ośrodkiem duchowym, lecz i punktem przyciągającym kulturę, wzmacniającym miejscową wspólnotę i pokazującym możliwości współczesnej architektury w łączeniu tradycji z nowoczesnością.
Przed powstaniem tej nowoczesnej świątyni miejscowi katolicy modlili się w starym kościele św. Jozafata, urządzonym w dawnej cerkwi prawosławnej jeszcze w 1927 r. Wraz jednak ze wzrostem liczby mieszkańców miasteczka pojawiła się potrzeba przestronniejszego i dogodniej położonego kościoła. Dlatego w 1990 r. w Pabradė utworzono parafię, a kilkanaście lat później rozpoczęto budowę nowego kościoła.
Budowę nowego kościoła rozpoczęto latem 2006 r., a już 15 października kardynał Audrys Bačkis poświęcił jego fundamenty. Rok później, 4 listopada 2007 r., poświęcił on też cały nowo wzniesiony kościół, nadając mu tytuł Matki Bożej Królowej Rodzin. Tego dnia razem z kardynałem Mszę św. koncelebrowało wielu duchownych z różnych parafii Litwy.
Architektura kościoła jest bardzo ciekawa i symboliczna. Wzniesiono go wraz z domem parafialnym, który służy nie tylko potrzebom religijnym, lecz i spotkaniom wspólnoty, przygotowaniu do sakramentów oraz świętom liturgicznym. Projekt budynku powierzono architektom Mariusowi Šaliamorasowi, Jurasowi Balkevičiusowi i Artūrasowi Burbie. Stworzyli oni budynek nowoczesny, lecz o głębokiej symbolice chrześcijańskiej.
Świątynia wznosi się na wzgórzu przypominającym statek, którego dziób wieńczy krzyż. Nie jest to przypadek – taki kształt nawiązuje do biblijnej historii arki Noego, symbolizującej ocalenie i nadzieję. Ponadto w budynku można dostrzec też symbol ryby, który dla pierwszych chrześcijan oznaczał Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, Zbawiciela.
Architekt zadbał również o to, by kościół był nie tylko estetycznie atrakcyjny, ale i funkcjonalny. Jego wysokość sięga 29 metrów, a powierzchnia – 629 metrów kwadratowych. Sąsiadujący z nim dom parafialny zajmuje kolejne 490 metrów kwadratowych.
Ten nowo wzniesiony kościół stał się nie tylko ośrodkiem duchowym, lecz i punktem przyciągającym kulturę, wzmacniającym miejscową wspólnotę i pokazującym możliwości współczesnej architektury w łączeniu tradycji z nowoczesnością.