O kościele
Początki tworzenia parafii były skromne, lecz pełne entuzjazmu – pierwsze nabożeństwa odbywały się w sali Szkoły Średniej im. Martynasa Mažvydasa w Pilaitė, gdzie odprawiał je proboszcz parafii ksiądz Kęstutis Ralys. Był to okres, gdy wspólnota jednoczyła się i wspólnie pracowała, dążąc do zbudowania własnego domu modlitwy.
8 września 2001 r. otwarto drzwi nowej kaplicy św. Józefa wraz z domem parafialnym. Duszą i realizatorem tego projektu był wspomniany ksiądz Kęstutis Ralys. W kaplicy nabożeństwa odbywają się zarówno po litewsku, jak i po polsku, co doskonale odzwierciedla wielokulturowy charakter Wilna.
W 2016 r. rozpoczęto budowę większego i jeszcze piękniejszego kościoła św. Józefa, której prace wciąż trwają. Choć kościół nie jest jeszcze w pełni ukończony, już w 2017 r. pasterkę odprawiono w tymczasowej sali modlitw, urządzonej w tym nowym kościele. Do dziś (2023 r.) trwają intensywne prace wykończeniowe wnętrza, które w przyszłości uczynią to miejsce jeszcze bardziej atrakcyjnym i przytulnym dla wszystkich wiernych.
Proboszcz ksiądz Ričardas Doveika dziś opiekuje się parafianami i nadal wzmacnia wspólnotę, dbając o przebieg budowy kościoła. Parafia św. Józefa w Wilnie jest nie tylko miejscem modlitwy, ale i ośrodkiem wspólnotowym, jednoczącym ludzi w różnym wieku i o różnej kulturze do wspólnej działalności i duchowego rozwoju.
Jeśli macie okazję odwiedzić Wilno, dzielnicę Pilaitė, koniecznie zajrzyjcie do tej kaplicy. Poczujecie tu spokój i ducha wspólnoty, który roztacza ciepło i gościnność wobec każdego przybysza.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
1833–1863 Vilniuje veikusi Juozapo Ozemblovskio litografijos spaustuvė buvo labai produktyvi. Joje litografuota įvairaus pobūdžio kūrinių: portretų, religinio turinio estampų, Vilniaus ir apylinkių peizažų, buvo spausdinamos knygos, žemėlapiai, natos ir kt. Smulkaus detalaus piešinio litografijoje vaizduojama šv. Kazimiero koplyčia Vilniaus arkikatedroje. Karalaičiui Kazimierui mirus Gardino pilyje (1484), jo kūnas buvo palaidotas Vilniaus arkikatedros karališkojoje koplyčioje, o 1636 iškilmingai perlaidotas naujoje jam skirtoje koplyčioje. Čia, altoriuje iškeltame sidabro sarkofage, ilsisi iki šiol. Šv. Kazimiero koplyčia Vilniaus arkikatedroje yra neabejotinai reikšmingiausias paminklas, dedikuotas Lietuvos globėjui. Ją fundavo karaliai Žygimantas III ir Vladislovas IV. Koplyčia išsiskiria stiliaus vientisumu, jos dekoro autorius Pjetras Pertis, dirbęs ir Šv. Petro ir Povilo bažnyčioje Vilniuje. Šv. Kazimiero koplyčios stiuko lipdiniai išsiskiria ikonografinės programos svarba ir gausa. Dažniausi simboliai: kriauklė, ąžuolo ar lauro šakelės, lelija, delfinas, gausybės ragas, kaukė, vaisių ir gėlių girliandos. Stiuko angelai laiko Kristaus kančios ir meilės ženklus, kaspinus su lotyniškais užrašais, išminties (kaukolė ir gyvatė) bei skaistumo (šermuonėlis) simbolius. Koplyčios nišose stovi Jogailaičių skulptūros, o įspūdingas freskas XVII a. pabaigoje sukūrė italų menininkas Mikelandželas Palonis.
Aprašė Regina Urbonienė
Dinamiška abstrakcija, jos formos sudaro bangos, sūkurio įspūdį. Koloritas ir kompozicija papildo centrinį vitražą (kryžių). Spalvos: mėlyna žydra, balta, raudona.