O kościele
Kościół św. Biskupa Stanisława w Balninkai to jedna z tych litewskich świątyń, których historia i architektura nikogo nie pozostawiają obojętnym. Położony przy drodze Anykščiai–Želva, niedaleko jeziora Piršenas, kościół ten jest doskonałym połączeniem elementów neogotyckich i romantycznych.
Historia parafii sięga jeszcze XVI wieku, gdy do 1544 r. utworzono pierwszą parafię. Za sprawą jezuity S. Rostowskiego w 1585 r. w Balninkai czytano Ewangelię i głoszono kazania po litewsku – był to ważny moment w życiu miejscowych wiernych. Niestety, podczas wojen XVII wieku dokumenty parafialne zostały zniszczone, dlatego zachowało się niewiele pisemnych świadectw wczesnej działalności wspólnoty.
W 1736 r. starosta Balninkai Józef Zyberg wzniósł nowy drewniany kościół, który urządził i poświęcił ksiądz Tomasz Polujan. Jednak z czasem ta drewniana budowla zaczęła niszczeć, więc w latach 1908–1910 proboszcz A. Jusis wraz z parafianami wybudował obecny murowany kościół. Konsekrował go biskup Pranciškus Karevičius w 1921 r.
Ten dwuwieżowy kościół na planie krzyża wyróżnia się imponującym stylem architektonicznym. Historyzująca architektura z cechami neogotyku i romantyzmu nadaje mu szczególnego uroku. Wewnątrz kościół jest trójnawowy, ze sklepionym sufitem, a ogrodzenie przykościelne z muru kamiennego dopełnia piękna świątyni.
W latach 1911–1914 działał tu oddział Litewskiego Katolickiego Towarzystwa Trzeźwości, co świadczy o staraniach miejscowej wspólnoty na rzecz umacniania moralności i zdrowego stylu życia.
Kościół w Balninkai wyróżnia się nie tylko architekturą, ale i bogatą historią, odzwierciedlającą różne okresy i wydarzenia. To miejsce, w którym splatają się duchowy spokój i dziedzictwo historyczne, zapraszające zarówno mieszkańców, jak i odwiedzających do spojrzenia w przeszłość i delektowania się atmosferą tej pięknej świątyni.
Historia parafii sięga jeszcze XVI wieku, gdy do 1544 r. utworzono pierwszą parafię. Za sprawą jezuity S. Rostowskiego w 1585 r. w Balninkai czytano Ewangelię i głoszono kazania po litewsku – był to ważny moment w życiu miejscowych wiernych. Niestety, podczas wojen XVII wieku dokumenty parafialne zostały zniszczone, dlatego zachowało się niewiele pisemnych świadectw wczesnej działalności wspólnoty.
W 1736 r. starosta Balninkai Józef Zyberg wzniósł nowy drewniany kościół, który urządził i poświęcił ksiądz Tomasz Polujan. Jednak z czasem ta drewniana budowla zaczęła niszczeć, więc w latach 1908–1910 proboszcz A. Jusis wraz z parafianami wybudował obecny murowany kościół. Konsekrował go biskup Pranciškus Karevičius w 1921 r.
Ten dwuwieżowy kościół na planie krzyża wyróżnia się imponującym stylem architektonicznym. Historyzująca architektura z cechami neogotyku i romantyzmu nadaje mu szczególnego uroku. Wewnątrz kościół jest trójnawowy, ze sklepionym sufitem, a ogrodzenie przykościelne z muru kamiennego dopełnia piękna świątyni.
W latach 1911–1914 działał tu oddział Litewskiego Katolickiego Towarzystwa Trzeźwości, co świadczy o staraniach miejscowej wspólnoty na rzecz umacniania moralności i zdrowego stylu życia.
Kościół w Balninkai wyróżnia się nie tylko architekturą, ale i bogatą historią, odzwierciedlającą różne okresy i wydarzenia. To miejsce, w którym splatają się duchowy spokój i dziedzictwo historyczne, zapraszające zarówno mieszkańców, jak i odwiedzających do spojrzenia w przeszłość i delektowania się atmosferą tej pięknej świątyni.
Galeria i zasoby
