O kościele
Kościół św. Józefa w Kėdainiach, położony nad spokojnym brzegiem rzeki Nevėžis, jest jednym z najważniejszych obiektów historycznych miasta. Ten drewniany kościół wzniesiono w 1766 r.; zachwyca on architekturą i bogatą historią.
Historia kościoła sięga początku XVIII w., kiedy w Kėdainiach pojawili się kowieńscy jezuici. Około 1747 r. wznieśli oni pierwszy dom misyjny wraz z kościołem, lecz nie przetrwał on długo – po 1773 r. popadł w ruinę. W tym samym czasie miasto Kėdainiai było już aktywnie rozbudowywane, dlatego w 1704 r. karmelitom przyznano działkę pod nowy kościół i klasztor. Kompleks ten ukończono do 1709 r. i stał się ważną częścią miejscowej wspólnoty.
W 1713 r. w Kėdainiach erygowano parafię, która w 1820 r. obejmowała już całe miasto oraz jego przedmieście Janušava. Jednak w 1832 r. władze rosyjskie zamknęły klasztor, a parafię przyłączono do pobliskich Josvainiai. Budynek klasztorny został później zamieniony na koszary.
Losy kościoła nie były łatwe także w XX w. Podczas I wojny światowej stał się on filią parafii św. Jerzego w Kėdainiach i służył jako miejsce nabożeństw dla uczniów kapelana. W czasach sowieckich, od 1963 do 1991 r., kościół nie działał – w jego murach urządzono magazyn Fabryki Aparatury Elektrycznej. Dopiero w okresie niepodległości, według projektu architekta Dainiusa Juozėnasa, kościół został odrestaurowany i odzyskał swoje pierwotne przeznaczenie.
Pod względem architektonicznym kościół św. Józefa w Kėdainiach jest budowlą na planie krzyża, dwuwieżową, z trójboczną apsydą i mniejszą wieżyczką nad nią. Wewnątrz znajdują się trzy nawy, a teren przykościelny otoczony jest murowanym, ażurowym ogrodzeniem. Obok prezbiterium stoją niższe zakrystie, a na terenie przykościelnym można znaleźć drewnianą dzwonnicę.
Kościół św. Józefa w Kėdainiach jest niewątpliwie częścią kulturowego i religijnego dziedzictwa miasta, świadczącą o złożonej historii Kėdainiai i przetrwaniu przez różne okresy dziejowe. Jego odbudowa i zachowanie to wielkie osiągnięcie, pozwalające współczesnym odwiedzającym poczuć ducha przeszłości i piękno architektury.
Historia kościoła sięga początku XVIII w., kiedy w Kėdainiach pojawili się kowieńscy jezuici. Około 1747 r. wznieśli oni pierwszy dom misyjny wraz z kościołem, lecz nie przetrwał on długo – po 1773 r. popadł w ruinę. W tym samym czasie miasto Kėdainiai było już aktywnie rozbudowywane, dlatego w 1704 r. karmelitom przyznano działkę pod nowy kościół i klasztor. Kompleks ten ukończono do 1709 r. i stał się ważną częścią miejscowej wspólnoty.
W 1713 r. w Kėdainiach erygowano parafię, która w 1820 r. obejmowała już całe miasto oraz jego przedmieście Janušava. Jednak w 1832 r. władze rosyjskie zamknęły klasztor, a parafię przyłączono do pobliskich Josvainiai. Budynek klasztorny został później zamieniony na koszary.
Losy kościoła nie były łatwe także w XX w. Podczas I wojny światowej stał się on filią parafii św. Jerzego w Kėdainiach i służył jako miejsce nabożeństw dla uczniów kapelana. W czasach sowieckich, od 1963 do 1991 r., kościół nie działał – w jego murach urządzono magazyn Fabryki Aparatury Elektrycznej. Dopiero w okresie niepodległości, według projektu architekta Dainiusa Juozėnasa, kościół został odrestaurowany i odzyskał swoje pierwotne przeznaczenie.
Pod względem architektonicznym kościół św. Józefa w Kėdainiach jest budowlą na planie krzyża, dwuwieżową, z trójboczną apsydą i mniejszą wieżyczką nad nią. Wewnątrz znajdują się trzy nawy, a teren przykościelny otoczony jest murowanym, ażurowym ogrodzeniem. Obok prezbiterium stoją niższe zakrystie, a na terenie przykościelnym można znaleźć drewnianą dzwonnicę.
Kościół św. Józefa w Kėdainiach jest niewątpliwie częścią kulturowego i religijnego dziedzictwa miasta, świadczącą o złożonej historii Kėdainiai i przetrwaniu przez różne okresy dziejowe. Jego odbudowa i zachowanie to wielkie osiągnięcie, pozwalające współczesnym odwiedzającym poczuć ducha przeszłości i piękno architektury.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Bažnyčia, medinė, dvibokštė, dengta skiedrų stogu, užfiksuota trijų ketvirčių rakursu. Bažnyčia nufotografuota artimu planu kartu su šventoriaus medžiais ir viršutine tvoros dalimi.
Bažnyčia, medinė, dvibokštė, dengta skiedrų stogu, užfiksuota trijų ketvirčių rakursu. Bažnyčia užfiksuota kartu su ją supančia aplinka: šventoriaus medžiais, tvora ir varpinės dalimi. Fotografinio vaizdo apačioje užrašyta ranka: „Stary Kosciolek w Kiejdanach“.