O kościele
Kościół Imienia Maryi w Adomynė to niepowtarzalny zabytek architektury drewnianej, znajdujący się we wsi Adomynė, w rejonie Kupiškis. Kościół wznosi się w malowniczym krajobrazie przy rzece Aluotas, a jego historia i otoczenie zapraszają podróżnych do opowieści z przeszłości oraz oazy współczesnego spokoju.
Historia tego kościoła rozpoczęła się już w 1826 r., kiedy właściciel dworu w Jonava, Žurauskas, wzniósł pierwszą kaplicę. Choć czas nie zachował tej kaplicy ani dworu, ich losy stały się symbolem trwałości wspólnoty Adomynė. Podczas pierwszej wojny światowej ksiądz Liudas Kaulakis odnowił kaplicę znajdującą się we dworze, w której odprawiano nabożeństwa.
Po wojnie Adomas Vilėniškis i ksiądz Juozas Vilėniškis podjęli inicjatywę budowy nowego kościoła. Aby utworzyć parafię, przeznaczono 30 hektarów ziemi, zabudowania gospodarcze i połowę dworskiego pałacu. W 1921 r. wzniesiono obecny drewniany kościół z wieżyczką. Kościół ten, o wymiarach 24 na 12 metrów, stał się ośrodkiem nie tylko religijnym, lecz i kulturalnym.
Wnętrze kościoła zdobią organy o pięciu głosach oraz trzy ołtarze, które nadają świątyni szczególną atmosferę. W 1928 r. utworzono tu parafię, a odtąd kościół stał się ważną częścią miejscowej wspólnoty. Okazałe kamienne ogrodzenie przykościelne oraz stojąca obok drewniana dzwonnica uzupełniają zespół tego kościoła. W kościele można też zobaczyć wyrzeźbione przez Vladasa Bieliauskasa drewniane rzeźby Maryi i świętego Józefa, świadczące o talencie twórców sztuki ludowej.
Po drugiej wojnie światowej kościół stanął w obliczu trudnych czasów. W latach 1944–1949 proboszczem był tu Jonas Jatulis, który w 1949 r. został aresztowany i zesłany, lecz w 1957 r. powrócił na Litwę. Na terenie przykościelnym pochowany jest inny zesłaniec, ksiądz Steponas Pelešynas, który na Syberii przeżył lata 1950–1956.
Dziś kościół Imienia Maryi w Adomynė jakby łączy przeszłość z teraźniejszością, zapraszając odwiedzających do refleksji nad historią, poznania kultury i odczucia spokoju w naturalnym schronieniu litewskiej przyrody.
Historia tego kościoła rozpoczęła się już w 1826 r., kiedy właściciel dworu w Jonava, Žurauskas, wzniósł pierwszą kaplicę. Choć czas nie zachował tej kaplicy ani dworu, ich losy stały się symbolem trwałości wspólnoty Adomynė. Podczas pierwszej wojny światowej ksiądz Liudas Kaulakis odnowił kaplicę znajdującą się we dworze, w której odprawiano nabożeństwa.
Po wojnie Adomas Vilėniškis i ksiądz Juozas Vilėniškis podjęli inicjatywę budowy nowego kościoła. Aby utworzyć parafię, przeznaczono 30 hektarów ziemi, zabudowania gospodarcze i połowę dworskiego pałacu. W 1921 r. wzniesiono obecny drewniany kościół z wieżyczką. Kościół ten, o wymiarach 24 na 12 metrów, stał się ośrodkiem nie tylko religijnym, lecz i kulturalnym.
Wnętrze kościoła zdobią organy o pięciu głosach oraz trzy ołtarze, które nadają świątyni szczególną atmosferę. W 1928 r. utworzono tu parafię, a odtąd kościół stał się ważną częścią miejscowej wspólnoty. Okazałe kamienne ogrodzenie przykościelne oraz stojąca obok drewniana dzwonnica uzupełniają zespół tego kościoła. W kościele można też zobaczyć wyrzeźbione przez Vladasa Bieliauskasa drewniane rzeźby Maryi i świętego Józefa, świadczące o talencie twórców sztuki ludowej.
Po drugiej wojnie światowej kościół stanął w obliczu trudnych czasów. W latach 1944–1949 proboszczem był tu Jonas Jatulis, który w 1949 r. został aresztowany i zesłany, lecz w 1957 r. powrócił na Litwę. Na terenie przykościelnym pochowany jest inny zesłaniec, ksiądz Steponas Pelešynas, który na Syberii przeżył lata 1950–1956.
Dziś kościół Imienia Maryi w Adomynė jakby łączy przeszłość z teraźniejszością, zapraszając odwiedzających do refleksji nad historią, poznania kultury i odczucia spokoju w naturalnym schronieniu litewskiej przyrody.