O kościele
Kościół św. Anny w Duokiškis to jedna z tych niewielkich litewskich świątyń, które zachwycają prostotą i bogactwem historii. Położony w małym miasteczku Duokiškis, stoi niczym oaza spokoju, gdzie cienie przeszłości i światło teraźniejszości łączą się w jeden harmonijny obraz.
Historia kościoła sięga 1650 roku, gdy folwark Duokiškis podarowano kościołowi w Kamajai. Pierwsza drewniana budowla domu modlitwy powstała tu w 1796 roku jako kaplica. Prawdziwy kościół, który widzimy dziś, wzniesiono jednak w 1906 roku z inicjatywy księdza Kazimierasa Mačionisa. Przybywszy do Duokiškis w 1904 roku, nie tylko dokończył on budowę plebanii, ale i zorganizował budowę nowego kościoła. Starą kaplicę rozebrano, a jej ołtarz oraz inne wyposażenie przeniesiono do nowego budynku.
Podczas pierwszej wojny światowej kościół poniósł duże straty – trzy dzwony wywieziono do Rosji. Po wojnie parafianie nabyli dwa nowe dzwony, które do dziś dźwięczą, wzywając wiernych. W 1923 roku w parafii powstało koło Pavasarininkai, które przyczyniło się do ożywienia i wzmocnienia życia wspólnoty. Dzięki księdzu Kazysowi Turli w 1938 roku kościół pokryto blachą, chroniąc go w ten sposób przed żywiołami.
Jednym z dłużej tu posługujących proboszczów był Lionginas Neniškis, który pracował tu od 1952 roku aż do swojej śmierci w 1990 roku. Dzięki swojej trosce i poświęceniu stał się ważną postacią w życiu parafii, a jego szczątki spoczywają na terenie przykościelnym.
Pod względem architektonicznym kościół ma formy architektury ludowej, jest drewniany i wzniesiony na planie krzyża. Obok niego stoi drewniana dzwonnica, a otoczony murem kamiennym teren przykościelny ze starym cmentarzem nadaje temu miejscu szczególnej przytulności i świętości.
Kościół św. Anny w Duokiškis nie tylko reprezentuje religijną historię tych okolic, ale jest też miejscem, gdzie wspólnota gromadzi się na modlitwę, by dzielić się radościami i troskami. To miejsce, w którym można poczuć upływ czasu, spokój przyrody i siłę ludzkiej wiary.
Historia kościoła sięga 1650 roku, gdy folwark Duokiškis podarowano kościołowi w Kamajai. Pierwsza drewniana budowla domu modlitwy powstała tu w 1796 roku jako kaplica. Prawdziwy kościół, który widzimy dziś, wzniesiono jednak w 1906 roku z inicjatywy księdza Kazimierasa Mačionisa. Przybywszy do Duokiškis w 1904 roku, nie tylko dokończył on budowę plebanii, ale i zorganizował budowę nowego kościoła. Starą kaplicę rozebrano, a jej ołtarz oraz inne wyposażenie przeniesiono do nowego budynku.
Podczas pierwszej wojny światowej kościół poniósł duże straty – trzy dzwony wywieziono do Rosji. Po wojnie parafianie nabyli dwa nowe dzwony, które do dziś dźwięczą, wzywając wiernych. W 1923 roku w parafii powstało koło Pavasarininkai, które przyczyniło się do ożywienia i wzmocnienia życia wspólnoty. Dzięki księdzu Kazysowi Turli w 1938 roku kościół pokryto blachą, chroniąc go w ten sposób przed żywiołami.
Jednym z dłużej tu posługujących proboszczów był Lionginas Neniškis, który pracował tu od 1952 roku aż do swojej śmierci w 1990 roku. Dzięki swojej trosce i poświęceniu stał się ważną postacią w życiu parafii, a jego szczątki spoczywają na terenie przykościelnym.
Pod względem architektonicznym kościół ma formy architektury ludowej, jest drewniany i wzniesiony na planie krzyża. Obok niego stoi drewniana dzwonnica, a otoczony murem kamiennym teren przykościelny ze starym cmentarzem nadaje temu miejscu szczególnej przytulności i świętości.
Kościół św. Anny w Duokiškis nie tylko reprezentuje religijną historię tych okolic, ale jest też miejscem, gdzie wspólnota gromadzi się na modlitwę, by dzielić się radościami i troskami. To miejsce, w którym można poczuć upływ czasu, spokój przyrody i siłę ludzkiej wiary.