O kościele
Kościół Imienia Najświętszej Maryi Panny w Biliakiemisie to wyjątkowa budowla sakralna, położona we wsi Biliakiemis, zaledwie kilka kilometrów na południowy wschód od Uteny. Ten drewniany kościół, zbudowany w 1940 roku, swoją architekturą i historią odzwierciedla nie tylko religijne, ale i kulturowe dziedzictwo regionu.
Historia powstania kościoła sięga jeszcze 1937 roku, gdy Rada Zarządzania Majątkiem Kościelnym Kurii zezwoliła na budowę kaplicy we wsi Biliakiemis. Osada należąca do majątku Kuktiškės leżała daleko od najbliższego kościoła, więc decyzja ta miała dla miejscowych mieszkańców szczególne znaczenie. Projekt przygotował inżynier powiatu zarasajskiego Pranas Indriūnas, a prace budowlane prowadził miejscowy majster Jonas Grinius wraz z pomocnikami. Data poświęcenia kościoła to 11 sierpnia 1940 roku.
Ogromny wkład w budowę kościoła wniósł nie tylko ksiądz Jonas Asminavičius, ale i sami mieszkańcy. Najzamożniejsze rodziny ze wsi ofiarowały niemałe sumy pieniędzy, wśród nich Teofilė Norkūnaitė i Adelė Jasudytė, z których każda wpłaciła po 4000 litów. Łącznie na budowę wydano ponad 12 tysięcy litów – ogromną jak na tamte czasy sumę.
Pod względem architektonicznym kościół w Biliakiemisie jest znakomitym przykładem litewskiego modernizmu lat trzydziestych XX wieku. Budowla, choć o tradycyjnej formie, wyróżnia się wyraźnymi konturami geometrycznymi i modernistycznymi detalami. Wewnątrz kościół ma plan bazylikowy, z trzema nawami, przy czym nawa środkowa jest wyższa od bocznych. Rytm okien w ścianach kościoła oraz nietypowe obramienia okien na fasadzie frontowej nadają budowli szczególnego uroku.
Ciekawostką jest fakt, że w kościele nigdy nie było organów – zamiast nich używana jest fisharmonia. Pierwszym proboszczem tego kościoła był sam ksiądz J. Asminavičius, a później służył tu również Petras Markevičius, którego cechowała artystyczna wrażliwość: był nie tylko księdzem, ale i malarzem oraz poetą.
Kościół Imienia Najświętszej Maryi Panny w Biliakiemisie jest dziś nie tylko domem modlitwy, ale i obiektem historycznym, świadczącym o duchu, oddaniu i kreatywności miejscowej wspólnoty.
Historia powstania kościoła sięga jeszcze 1937 roku, gdy Rada Zarządzania Majątkiem Kościelnym Kurii zezwoliła na budowę kaplicy we wsi Biliakiemis. Osada należąca do majątku Kuktiškės leżała daleko od najbliższego kościoła, więc decyzja ta miała dla miejscowych mieszkańców szczególne znaczenie. Projekt przygotował inżynier powiatu zarasajskiego Pranas Indriūnas, a prace budowlane prowadził miejscowy majster Jonas Grinius wraz z pomocnikami. Data poświęcenia kościoła to 11 sierpnia 1940 roku.
Ogromny wkład w budowę kościoła wniósł nie tylko ksiądz Jonas Asminavičius, ale i sami mieszkańcy. Najzamożniejsze rodziny ze wsi ofiarowały niemałe sumy pieniędzy, wśród nich Teofilė Norkūnaitė i Adelė Jasudytė, z których każda wpłaciła po 4000 litów. Łącznie na budowę wydano ponad 12 tysięcy litów – ogromną jak na tamte czasy sumę.
Pod względem architektonicznym kościół w Biliakiemisie jest znakomitym przykładem litewskiego modernizmu lat trzydziestych XX wieku. Budowla, choć o tradycyjnej formie, wyróżnia się wyraźnymi konturami geometrycznymi i modernistycznymi detalami. Wewnątrz kościół ma plan bazylikowy, z trzema nawami, przy czym nawa środkowa jest wyższa od bocznych. Rytm okien w ścianach kościoła oraz nietypowe obramienia okien na fasadzie frontowej nadają budowli szczególnego uroku.
Ciekawostką jest fakt, że w kościele nigdy nie było organów – zamiast nich używana jest fisharmonia. Pierwszym proboszczem tego kościoła był sam ksiądz J. Asminavičius, a później służył tu również Petras Markevičius, którego cechowała artystyczna wrażliwość: był nie tylko księdzem, ale i malarzem oraz poetą.
Kościół Imienia Najświętszej Maryi Panny w Biliakiemisie jest dziś nie tylko domem modlitwy, ale i obiektem historycznym, świadczącym o duchu, oddaniu i kreatywności miejscowej wspólnoty.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Biliakiemio Švč. Mergelės Marijos Vardo bažnyčia.
Signuotas akvarele averso apatinėje dalyje kairėje, pieštuku reverso viršutinėje dalyje kairėje.