O kościele
Kościół Bożej Opatrzności w Utenie to nie tylko cud nowoczesnej architektury, ale i tętniący życiem ośrodek wspólnoty. Położony w spokojnej części miasta, jest drugim kościołem parafialnym w Utenie, a jego historia zaczęła się już kilka dziesięcioleci temu.
Wszystko zaczęło się w 1990 roku, gdy z inicjatywy księdza Sigitasa Sudentasa zarejestrowano rzymskokatolicką wspólnotę osiedli Aukštakalnis-Dauniškis. Był to ważny krok, bo zapoczątkował aktywne starania o stworzenie nowego kompleksu domu modlitwy. Pierwszym owocem tej wizji stała się kaplica w kształcie piramidy, poświęcona w tym samym roku.
Choć w pierwotnym projekcie planowano okazały kościół w kształcie piramidy, z powodu braku środków budowa stanęła, a projekt zrewidowano. Architekci Vladas Treinys i Juozapas Šipalis zaadaptowali swój projekt i stworzyli skromniejszy, lecz wciąż imponujący kościół o płaskim dachu. Budowa rozpoczęła się w 1992 roku, lecz ukończono ją dopiero po ponad dziesięciu latach.
W 2003 roku biskup poniewieski Jonas Kauneckas erygował parafię Bożej Opatrzności w Utenie. Nowy kościół, którego projekt stworzyli Ričardas Krištapavičius i Mindaugas Jamantas, poświęcono 19 marca 2005 roku, w dzień odpustu św. Józefa. Uroczystość poprowadził sam biskup Kauneckas wraz z innymi dostojnikami kościelnymi.
Kościół zbudowano z czerwonej cegły klinkierowej i jest znakomitym przykładem modernizmu. Jego wieża, sięgająca 44 metrów wysokości, dominuje nad okoliczną panoramą. Imponujące jest również wnętrze: minimalistyczny design, ściany z odsłoniętej czerwonej cegły i metalowe konstrukcje nadają przestrzeni nowoczesny charakter. Ołtarz i ambonę z litewskiego kamienia stworzył Valentinas Šimonėlis, a witraże – profesor Kazys Morkūnas. Szczególnie wyróżniają się stacje „drogi krzyżowej”, umieszczone w czternastu oknach kościoła.
W chłodnej porze roku modlący się mogą korzystać z ogrzewanej podłogi, a wygodne konfesjonały zapewniają kameralną przestrzeń dla sakramentu pojednania. W kościele są przestronne balkony, nowoczesne ławki mieszczą ponad 500 osób, a łącznie zmieściłoby się tu około 1000 wiernych. Miłośnicy muzyki mogą zachwycać się niemieckimi organami elektronicznymi „Johhanus Gloria”, które mają aż 60 rejestrów. Dzwony znajdujące się w wieży są sterowane komputerowo, co dodaje kolejny element nowoczesnej technologii do tradycyjnego otoczenia.
Mimo pewnych dyskusji, jakie wywołało w społeczeństwie sąsiedztwo kościoła z centrum handlowym, kościół Bożej Opatrzności w Utenie stał się ważnym ośrodkiem duchowym i kulturalnym dla miasta i jego okolic. Dziś służy nie tylko jako dom modlitwy, ale i miejsce spotkań wspólnoty, gdzie odbywają się różne wydarzenia i projekty kulturalne.
Wszystko zaczęło się w 1990 roku, gdy z inicjatywy księdza Sigitasa Sudentasa zarejestrowano rzymskokatolicką wspólnotę osiedli Aukštakalnis-Dauniškis. Był to ważny krok, bo zapoczątkował aktywne starania o stworzenie nowego kompleksu domu modlitwy. Pierwszym owocem tej wizji stała się kaplica w kształcie piramidy, poświęcona w tym samym roku.
Choć w pierwotnym projekcie planowano okazały kościół w kształcie piramidy, z powodu braku środków budowa stanęła, a projekt zrewidowano. Architekci Vladas Treinys i Juozapas Šipalis zaadaptowali swój projekt i stworzyli skromniejszy, lecz wciąż imponujący kościół o płaskim dachu. Budowa rozpoczęła się w 1992 roku, lecz ukończono ją dopiero po ponad dziesięciu latach.
W 2003 roku biskup poniewieski Jonas Kauneckas erygował parafię Bożej Opatrzności w Utenie. Nowy kościół, którego projekt stworzyli Ričardas Krištapavičius i Mindaugas Jamantas, poświęcono 19 marca 2005 roku, w dzień odpustu św. Józefa. Uroczystość poprowadził sam biskup Kauneckas wraz z innymi dostojnikami kościelnymi.
Kościół zbudowano z czerwonej cegły klinkierowej i jest znakomitym przykładem modernizmu. Jego wieża, sięgająca 44 metrów wysokości, dominuje nad okoliczną panoramą. Imponujące jest również wnętrze: minimalistyczny design, ściany z odsłoniętej czerwonej cegły i metalowe konstrukcje nadają przestrzeni nowoczesny charakter. Ołtarz i ambonę z litewskiego kamienia stworzył Valentinas Šimonėlis, a witraże – profesor Kazys Morkūnas. Szczególnie wyróżniają się stacje „drogi krzyżowej”, umieszczone w czternastu oknach kościoła.
W chłodnej porze roku modlący się mogą korzystać z ogrzewanej podłogi, a wygodne konfesjonały zapewniają kameralną przestrzeń dla sakramentu pojednania. W kościele są przestronne balkony, nowoczesne ławki mieszczą ponad 500 osób, a łącznie zmieściłoby się tu około 1000 wiernych. Miłośnicy muzyki mogą zachwycać się niemieckimi organami elektronicznymi „Johhanus Gloria”, które mają aż 60 rejestrów. Dzwony znajdujące się w wieży są sterowane komputerowo, co dodaje kolejny element nowoczesnej technologii do tradycyjnego otoczenia.
Mimo pewnych dyskusji, jakie wywołało w społeczeństwie sąsiedztwo kościoła z centrum handlowym, kościół Bożej Opatrzności w Utenie stał się ważnym ośrodkiem duchowym i kulturalnym dla miasta i jego okolic. Dziś służy nie tylko jako dom modlitwy, ale i miejsce spotkań wspólnoty, gdzie odbywają się różne wydarzenia i projekty kulturalne.