O kościele
Kościół Najświętszej Maryi Panny w Sudeikiach jest jednym z najbardziej imponujących i historycznych obiektów w rejonie uteńskim, położonym w miasteczku Sudeikiai nad jeziorem Alaušas. Zbudowany w 1825 roku, odzwierciedla cechy architektury klasycystycznej z barokowym frontonem, który nadaje kościołowi szczególne piękno.
Historia budowy tego kościoła sięga XVIII wieku, gdy właściciel dworu Degsnys, Paweł Kozieł-Poklewski, postanowił zbudować karczmę niedaleko obecnego cmentarza w Sudeikiach. W tym czasie w dworze Bikuškis zbudowano kaplicę, w miejscu której w 1779 roku Stanisław August założył miasteczko Sudeikiai, nadając mu przywilej targu i jarmarku. Budowę kaplicy sfinansowano ze środków Benedikta Prušinskasa, a nabożeństwa odprawiano w niej od 1782 roku.
Około 1800 roku piorun spalił kaplicę, do której przychodzili poddani zarówno z dworu Bikuškis, jak i Degsnys. Opowiada się, że między dziedzicami wybuchł spór o to, kto zbuduje nowy kościół. W końcu uzgodniono, że kościół zostanie zbudowany w połowie drogi – w Sudeikiach. W 1806 roku zbudowano w Sudeikiach tymczasowy kościół i rozpoczęto budowę stałego kościoła kamiennego, którą ukończono dopiero w 1825 roku.
Kościół zbudowano na tynkowanym murze kamiennym, a jego dach pokryto słomą, ponieważ młodsze pokolenie rodziny Kozieł-Poklewskich nie przeznaczyło na to wystarczających środków. W budowie brali udział mieszkańcy wszystkich okolicznych wsi, którzy zbierali kamienie i zwozili je na plac budowy. Co ciekawe, w ogrodzeniu terenu przykościelnego wykorzystano kamienie przywiezione z pobliskiego wzgórza Alkų kalnas, będące niegdyś starożytnymi ołtarzami.
W budynku kościoła znajdują się trzy ołtarze, a na terenie przykościelnym można znaleźć drewnianą dzwonnicę oraz groby pochowanych tu proboszczów i fundatorów. W 1917 roku na obu końcach dachu kościoła umieszczono drewniane wieżyczki z krzyżami, a w 1944 roku kościół został poważnie uszkodzony, lecz później odremontowany, a do 1955 roku odtworzono barokowy fronton.
Jedną z najsłynniejszych osób związanych z tym kościołem był pisarz Juozas Šnapštys-Margalis, który był proboszczem w latach 1920–1921. Na terenie przykościelnym znajduje się też grób filozofa Juozasa Girniusa.
Bogata i barwna historia kościoła Najświętszej Maryi Panny w Sudeikiach świadczy o staraniach i wierze wspólnoty, które przez wiele lat pomogły zachować tę architektoniczną perłę. Kościół do dziś jest ważną częścią miejscowej wspólnoty, w którym odbywają się obrzędy religijne i inne wydarzenia.
Historia budowy tego kościoła sięga XVIII wieku, gdy właściciel dworu Degsnys, Paweł Kozieł-Poklewski, postanowił zbudować karczmę niedaleko obecnego cmentarza w Sudeikiach. W tym czasie w dworze Bikuškis zbudowano kaplicę, w miejscu której w 1779 roku Stanisław August założył miasteczko Sudeikiai, nadając mu przywilej targu i jarmarku. Budowę kaplicy sfinansowano ze środków Benedikta Prušinskasa, a nabożeństwa odprawiano w niej od 1782 roku.
Około 1800 roku piorun spalił kaplicę, do której przychodzili poddani zarówno z dworu Bikuškis, jak i Degsnys. Opowiada się, że między dziedzicami wybuchł spór o to, kto zbuduje nowy kościół. W końcu uzgodniono, że kościół zostanie zbudowany w połowie drogi – w Sudeikiach. W 1806 roku zbudowano w Sudeikiach tymczasowy kościół i rozpoczęto budowę stałego kościoła kamiennego, którą ukończono dopiero w 1825 roku.
Kościół zbudowano na tynkowanym murze kamiennym, a jego dach pokryto słomą, ponieważ młodsze pokolenie rodziny Kozieł-Poklewskich nie przeznaczyło na to wystarczających środków. W budowie brali udział mieszkańcy wszystkich okolicznych wsi, którzy zbierali kamienie i zwozili je na plac budowy. Co ciekawe, w ogrodzeniu terenu przykościelnego wykorzystano kamienie przywiezione z pobliskiego wzgórza Alkų kalnas, będące niegdyś starożytnymi ołtarzami.
W budynku kościoła znajdują się trzy ołtarze, a na terenie przykościelnym można znaleźć drewnianą dzwonnicę oraz groby pochowanych tu proboszczów i fundatorów. W 1917 roku na obu końcach dachu kościoła umieszczono drewniane wieżyczki z krzyżami, a w 1944 roku kościół został poważnie uszkodzony, lecz później odremontowany, a do 1955 roku odtworzono barokowy fronton.
Jedną z najsłynniejszych osób związanych z tym kościołem był pisarz Juozas Šnapštys-Margalis, który był proboszczem w latach 1920–1921. Na terenie przykościelnym znajduje się też grób filozofa Juozasa Girniusa.
Bogata i barwna historia kościoła Najświętszej Maryi Panny w Sudeikiach świadczy o staraniach i wierze wspólnoty, które przez wiele lat pomogły zachować tę architektoniczną perłę. Kościół do dziś jest ważną częścią miejscowej wspólnoty, w którym odbywają się obrzędy religijne i inne wydarzenia.