O kościele
W Panevėžys, przy ulicy Smėlynė, stoi imponujący kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła – unikatowy przykład architektury neoromańskiej. Historia kościoła sięga 1507 r., gdy na prawym brzegu Nevėžis wzniesiono pierwszy drewniany kościół. Przez długie stulecia przechodził on liczne zmiany, straty i odbudowy.
Pierwszy kościół, choć drewniany i niewielki, miał trzy ołtarze i wieżyczkę z trzema dzwonkami. Obok stała plebania, zabudowania gospodarcze, karczma, łaźnia, a nawet browar. Od 1528 r. w szkole parafialnej uczyły się miejscowe dzieci.
Mimo trudności i nieszczęść, takich jak zniszczenie kościoła w 1601 r. czy uszkodzenie domu modlitwy podczas wojen 1655 r., wierni z Panevėžys nieustannie starali się odbudować swoją świątynię. Budowę dzisiejszego murowanego kościoła rozpoczęto w 1877 r., po wielu nieudanych próbach i przeszkodach. Prace budowlane zakończono w 1885 r., a jego architektem był Ustinas Golinevičius.
Wnętrze kościoła również zasługuje na uwagę. Znajdują się w nim trzy ołtarze oraz organy o 23 registrach, zainstalowane jeszcze w 1887 r. Mimo strat poniesionych podczas I wojny światowej – wywiezienia dzwonów do Rosji – kościół odbudowano i nadal służył on miejskiej wspólnocie.
Warto wspomnieć również okres powojenny, gdy kościół został zdewastowany, lecz staraniem kanonika Vladasa Butviły został wyremontowany. Później, z inicjatywy prałata Kazimierasa Dulksnysa, zakupiono nowe dzwony. W czasie posługi proboszczowskiej monsiniora Jonasa Juodelisa (1970–2006) wybudowano nową plebanię.
Dziś kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Panevėžys jest nie tylko miejscem obrzędów religijnych, lecz także ważnym obiektem dziedzictwa kulturowego, świadczącym o bogatej historii miasta i wiernych mu ludziach. To miejsce, w którym splata się duch dawnych czasów z życiem współczesnym.
Pierwszy kościół, choć drewniany i niewielki, miał trzy ołtarze i wieżyczkę z trzema dzwonkami. Obok stała plebania, zabudowania gospodarcze, karczma, łaźnia, a nawet browar. Od 1528 r. w szkole parafialnej uczyły się miejscowe dzieci.
Mimo trudności i nieszczęść, takich jak zniszczenie kościoła w 1601 r. czy uszkodzenie domu modlitwy podczas wojen 1655 r., wierni z Panevėžys nieustannie starali się odbudować swoją świątynię. Budowę dzisiejszego murowanego kościoła rozpoczęto w 1877 r., po wielu nieudanych próbach i przeszkodach. Prace budowlane zakończono w 1885 r., a jego architektem był Ustinas Golinevičius.
Wnętrze kościoła również zasługuje na uwagę. Znajdują się w nim trzy ołtarze oraz organy o 23 registrach, zainstalowane jeszcze w 1887 r. Mimo strat poniesionych podczas I wojny światowej – wywiezienia dzwonów do Rosji – kościół odbudowano i nadal służył on miejskiej wspólnocie.
Warto wspomnieć również okres powojenny, gdy kościół został zdewastowany, lecz staraniem kanonika Vladasa Butviły został wyremontowany. Później, z inicjatywy prałata Kazimierasa Dulksnysa, zakupiono nowe dzwony. W czasie posługi proboszczowskiej monsiniora Jonasa Juodelisa (1970–2006) wybudowano nową plebanię.
Dziś kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Panevėžys jest nie tylko miejscem obrzędów religijnych, lecz także ważnym obiektem dziedzictwa kulturowego, świadczącym o bogatej historii miasta i wiernych mu ludziach. To miejsce, w którym splata się duch dawnych czasów z życiem współczesnym.
Galeria i zasoby
