O kościele
Kościół św. Jana Chrzciciela w Ramygali to jeden z architektonicznych klejnotów rejonu Panevėžys, zdobiący to miasteczko nad lewym brzegiem Nevėžis. Wybudowany w 1914 r., ten neogotycki kościół imponuje wysoką wieżą, murem z czerwonej cegły oraz bogato zdobionymi oknami.
Pierwszy kościół w Ramygali wzniesiono między 1431 a 1500 r. Przez długi czas kościół zmieniał się, przechodził różne próby, lecz też niejednokrotnie doświadczał nieszczęść. W połowie XVIII w. kościół spłonął, lecz już w 1781 r. wybudowano nową drewnianą świątynię z pięcioma ołtarzami. W tym czasie w parafii zaczęła działać też szkoła, która przyczyniła się do oświaty miejscowej społeczności.
Budowę nowego, obecnego kościoła zainicjował w 1897 r. proboszcz Julius Norgėla, według projektu architekta Karla Edwarda Strandmana. Budowę kościoła dokończył proboszcz Juozas Genys, który założył też tajną bibliotekę i towarzystwo oświatowe dla parafian. Był to okres aktywnej działalności, gdy parafia organizowała tajne litewskie przedstawienia, a założona w 1912 r. herbaciarnia stała się ważnym miejscem spotkań miejscowej społeczności.
Wieża kościoła sięga aż 70 metrów wysokości, a jej sklepienia są murowane z cegły. Wewnątrz znajdują się trzy dębowe ołtarze, zdobione elementami gotyckimi. Mensa ołtarza głównego wykonana jest z pstrego marmuru, a w jego centrum stoi płaskorzeźba św. Jana Chrzciciela. Znajdują się tu też ołtarze Ukrzyżowanego oraz Matki Bożej Ostrobramskiej, zachwycające swymi rzeźbami i obrazami.
W lipcu 1944 r., podczas odwrotu Niemców i po zajęciu terenu przez Rosjan, wieża kościoła została ostrzelana i zajęła się ogniem. Jeden z dzwonów się stopił, drugi pękł. Jednak po wojnie starania o odbudowę kościoła nie ustały – w 1956 r. wieżę odbudowano staraniem proboszcza Petrasa Tarulisa.
W prezbiterium kościoła wisi obraz Egidijusa Darulisa „Jezu, ufam Tobie", a w przedsionku można zobaczyć rzeźbę Bernardasa Bučasa „Chrystus niosący krzyż". Chcący zobaczyć tę wyjątkową świątynię będą mogli ocenić oryginalne stacje Drogi Krzyżowej i witraże, które niestety rozpadły się podczas II wojny światowej.
Na dziedzińcu przykościelnym z okazji 100. rocznicy wzniesiono kapliczkę słupową Stanislovasa Janušisa, którą poświęcił biskup emeryt Juozas Preikšas.
Kościół w Ramygali jest nie tylko ośrodkiem religijnym, lecz także kulturalnym. Odbywają się tu główne odpusty parafialne, w tym św. Jana Chrzciciela 23–24 czerwca, Matki Bożej Szkaplerznej Królowej 16 lipca oraz św. Michała Archanioła 29 września.
To niewątpliwie wyjątkowe miejsce o głębokich korzeniach historycznych, zapraszające do poznania litewskiej architektury sakralnej i dziedzictwa kulturowego.
Pierwszy kościół w Ramygali wzniesiono między 1431 a 1500 r. Przez długi czas kościół zmieniał się, przechodził różne próby, lecz też niejednokrotnie doświadczał nieszczęść. W połowie XVIII w. kościół spłonął, lecz już w 1781 r. wybudowano nową drewnianą świątynię z pięcioma ołtarzami. W tym czasie w parafii zaczęła działać też szkoła, która przyczyniła się do oświaty miejscowej społeczności.
Budowę nowego, obecnego kościoła zainicjował w 1897 r. proboszcz Julius Norgėla, według projektu architekta Karla Edwarda Strandmana. Budowę kościoła dokończył proboszcz Juozas Genys, który założył też tajną bibliotekę i towarzystwo oświatowe dla parafian. Był to okres aktywnej działalności, gdy parafia organizowała tajne litewskie przedstawienia, a założona w 1912 r. herbaciarnia stała się ważnym miejscem spotkań miejscowej społeczności.
Wieża kościoła sięga aż 70 metrów wysokości, a jej sklepienia są murowane z cegły. Wewnątrz znajdują się trzy dębowe ołtarze, zdobione elementami gotyckimi. Mensa ołtarza głównego wykonana jest z pstrego marmuru, a w jego centrum stoi płaskorzeźba św. Jana Chrzciciela. Znajdują się tu też ołtarze Ukrzyżowanego oraz Matki Bożej Ostrobramskiej, zachwycające swymi rzeźbami i obrazami.
W lipcu 1944 r., podczas odwrotu Niemców i po zajęciu terenu przez Rosjan, wieża kościoła została ostrzelana i zajęła się ogniem. Jeden z dzwonów się stopił, drugi pękł. Jednak po wojnie starania o odbudowę kościoła nie ustały – w 1956 r. wieżę odbudowano staraniem proboszcza Petrasa Tarulisa.
W prezbiterium kościoła wisi obraz Egidijusa Darulisa „Jezu, ufam Tobie", a w przedsionku można zobaczyć rzeźbę Bernardasa Bučasa „Chrystus niosący krzyż". Chcący zobaczyć tę wyjątkową świątynię będą mogli ocenić oryginalne stacje Drogi Krzyżowej i witraże, które niestety rozpadły się podczas II wojny światowej.
Na dziedzińcu przykościelnym z okazji 100. rocznicy wzniesiono kapliczkę słupową Stanislovasa Janušisa, którą poświęcił biskup emeryt Juozas Preikšas.
Kościół w Ramygali jest nie tylko ośrodkiem religijnym, lecz także kulturalnym. Odbywają się tu główne odpusty parafialne, w tym św. Jana Chrzciciela 23–24 czerwca, Matki Bożej Szkaplerznej Królowej 16 lipca oraz św. Michała Archanioła 29 września.
To niewątpliwie wyjątkowe miejsce o głębokich korzeniach historycznych, zapraszające do poznania litewskiej architektury sakralnej i dziedzictwa kulturowego.
Galeria i zasoby
