O kościele
Kościół Najświętszego Imienia Jezus w Ėriškiai to drewniana perła architektury ludowej, stojąca we wsi Ėriškiai, z dala od drogi Panevėžys–Ramygała, w malowniczym miejscu nad potokiem Upytė. Kościół, wzniesiony w 1899 r., swoim skromnym pięknem i prostotą odzwierciedla tradycyjną litewską kulturę duchową.
Pierwszą kaplicę na cmentarzu w Ėriškiai zbudowano już w 1754 r. Służyła ona jako miejsce, do którego ksiądz z Ramygały przybywał w okresie Wielkiego Postu, by udzielać sakramentów miejscowym mieszkańcom. Jednak z biegiem lat ta stara kaplica popadła w ruinę. Kazimieras Vaitkus, jeden z aktywnych członków wspólnoty, zwrócił się w 1889 r. do władz z prośbą o zezwolenie na budowę nowej kaplicy. Dopiero po niemal dziesięciu latach oczekiwania i licznych prośbach w 1898 r. udzielono wreszcie zgody na rozpoczęcie budowy. Nową kaplicę, a później i kościół, wzniesiono w 1899 r.
Warto zaznaczyć, że kościół wyposażono w dwa ołtarze boczne, otrzymane z kościoła w Ramygale. Ta przekazana część wyposażenia wzmocniła więzi między obiema parafiami. Ponadto Kazimieras Vaitkus nie tylko zainicjował budowę kościoła, ale w 1903 r. podarował mu 20 dziesięcin ziemi, zabezpieczając jego materialne podstawy dla przyszłych pokoleń.
Jednym z najbardziej znanych księży kościoła Najświętszego Imienia Jezus w Ėriškiai był Jonas Balvočius, który pracował tu w latach 1907–1914. Kanonik Balvočius nie tylko zajmował się duszpasterstwem, ale był też aktywnym litewskim działaczem i pisarzem. Z jego inicjatywy zbudowano plebanię i założono szkołę, co znacząco przyczyniło się do rozwoju oświaty i kultury miejscowej społeczności.
W późniejszych czasach kościół był również starannie utrzymywany i odnawiany. Na przykład w 1924 r. Mykolas Klikūnas ofiarował pieniądze na urządzenie nowego ołtarza głównego, a w 1938 r. dach kościoła pokryto blachą, zapewniając mu trwałość. Wnętrze pomalowano w 1939 r., nadając mu świeżości i wartości estetycznej.
Pod względem architektonicznym kościół Najświętszego Imienia Jezus w Ėriškiai jest na planie prostokąta, z wieżyczką na kalenicy. Powierzchnia budynku wynosi 24 x 10 metrów. Wewnątrz znajdują się trzy ołtarze, nadające kościołowi szczególną atmosferę. Ogrodzenie terenu przykościelnego jest metalowe, co zapewnia bezpieczeństwo i porządek na terenie.
Ten mały, lecz bogaty w historię kościół jest bez wątpienia ważnym ośrodkiem kultury i życia duchowego wsi Ėriškiai. Jego budowa i troska o niego świadczą o wierności miejscowych mieszkańców swojej wierze i kulturze.
Pierwszą kaplicę na cmentarzu w Ėriškiai zbudowano już w 1754 r. Służyła ona jako miejsce, do którego ksiądz z Ramygały przybywał w okresie Wielkiego Postu, by udzielać sakramentów miejscowym mieszkańcom. Jednak z biegiem lat ta stara kaplica popadła w ruinę. Kazimieras Vaitkus, jeden z aktywnych członków wspólnoty, zwrócił się w 1889 r. do władz z prośbą o zezwolenie na budowę nowej kaplicy. Dopiero po niemal dziesięciu latach oczekiwania i licznych prośbach w 1898 r. udzielono wreszcie zgody na rozpoczęcie budowy. Nową kaplicę, a później i kościół, wzniesiono w 1899 r.
Warto zaznaczyć, że kościół wyposażono w dwa ołtarze boczne, otrzymane z kościoła w Ramygale. Ta przekazana część wyposażenia wzmocniła więzi między obiema parafiami. Ponadto Kazimieras Vaitkus nie tylko zainicjował budowę kościoła, ale w 1903 r. podarował mu 20 dziesięcin ziemi, zabezpieczając jego materialne podstawy dla przyszłych pokoleń.
Jednym z najbardziej znanych księży kościoła Najświętszego Imienia Jezus w Ėriškiai był Jonas Balvočius, który pracował tu w latach 1907–1914. Kanonik Balvočius nie tylko zajmował się duszpasterstwem, ale był też aktywnym litewskim działaczem i pisarzem. Z jego inicjatywy zbudowano plebanię i założono szkołę, co znacząco przyczyniło się do rozwoju oświaty i kultury miejscowej społeczności.
W późniejszych czasach kościół był również starannie utrzymywany i odnawiany. Na przykład w 1924 r. Mykolas Klikūnas ofiarował pieniądze na urządzenie nowego ołtarza głównego, a w 1938 r. dach kościoła pokryto blachą, zapewniając mu trwałość. Wnętrze pomalowano w 1939 r., nadając mu świeżości i wartości estetycznej.
Pod względem architektonicznym kościół Najświętszego Imienia Jezus w Ėriškiai jest na planie prostokąta, z wieżyczką na kalenicy. Powierzchnia budynku wynosi 24 x 10 metrów. Wewnątrz znajdują się trzy ołtarze, nadające kościołowi szczególną atmosferę. Ogrodzenie terenu przykościelnego jest metalowe, co zapewnia bezpieczeństwo i porządek na terenie.
Ten mały, lecz bogaty w historię kościół jest bez wątpienia ważnym ośrodkiem kultury i życia duchowego wsi Ėriškiai. Jego budowa i troska o niego świadczą o wierności miejscowych mieszkańców swojej wierze i kulturze.