O kościele
Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w Uliūnach to świadek dawnego ducha i architektury, znajdujący się we wsi Uliūnai, niedaleko Panevėžys. Ta wyjątkowa świątynia została zbudowana w 1914 r. i do dziś przyciąga zarówno wiernych, jak i badaczy historii.
Historia kościoła zaczęła się w 1912 r., gdy mieszkańcy wsi postanowili przebudować duży murowany magazyn zbożowy wspólnoty na kaplicę. Później projekt ten zrealizował ksiądz Jonas Balvočius-Gerutis. Ksiądz, przybyły z Ėriškiai, aktywnie zabrał się do urzeczywistnienia marzenia miejscowych mieszkańców i w 1914 r. przekształcił magazyn w kościół. Podczas przebudowy wybito sześć okien, ogrodzono teren przykościelny, z Ramygali przywieziono ołtarz ze starego kościoła, a z Naujamiestis – konfesjonały. Dziekan panewieski ksiądz Juozapas Stakauskas poświęcił kościół w 1915 r., a biskup żmudzki Pranciškus Karevičius uhonorował księdza Balvočiusa, mianując go kanonikiem honorowym.
Później kościół w Uliūnach był filią parafii Ramygala, lecz z czasem stał się samodzielną parafią. W czerwcu 1929 r. kuratem kościoła w Uliūnach mianowano Jonasa Steponaitisa. Z jego inicjatywy w 1930 r. utworzono parafię Wniebowstąpienia Pańskiego w Uliūnach, której służył jako pierwszy proboszcz. Dzięki staraniom Steponaitisa w 1932 r. kościół gruntownie wyremontowano według projektu inżyniera Feliksasa Bielinskisa. Wówczas wzniesiono wieżę z kamienia i cegły, która zdobi kościół do dziś. W 1937 r. zainstalowano organy J. Mačiukasa o czterech registrach, a w 1940 r. pomalowano wnętrze kościoła.
Pod względem architektonicznym kościół w Uliūnach zbudowany jest na planie prostokąta, ma 27 metrów długości i 14 metrów szerokości, jest jednowieżowy, z dodatkową wieżyczką. Mur przykościelny jest metalowy, z murowanymi słupami. Na terenie przykościelnym pochowany jest pierwszy ksiądz z Uliūnai, pisarz Jonas Balvočius, któremu Towarzystwo św. Kazimierza wzniosło pomnik. Spoczywa tu też ksiądz Jonas Steponaitis, którego grób oznacza oryginalny nagrobek w kształcie trójkąta, ozdobiony płaskorzeźbą krzyża i napisem.
Dziś kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w Uliūnach jest nie tylko domem modlitwy, lecz także częścią dziedzictwa kulturowego, świadczącą o bogatej i barwnej historii regionu. Każda wizyta tutaj pozwala poczuć atmosferę przeszłości, odkryć głębokie wartości duchowe i kulturowe oraz zachwycić się autentyczną architekturą.
Historia kościoła zaczęła się w 1912 r., gdy mieszkańcy wsi postanowili przebudować duży murowany magazyn zbożowy wspólnoty na kaplicę. Później projekt ten zrealizował ksiądz Jonas Balvočius-Gerutis. Ksiądz, przybyły z Ėriškiai, aktywnie zabrał się do urzeczywistnienia marzenia miejscowych mieszkańców i w 1914 r. przekształcił magazyn w kościół. Podczas przebudowy wybito sześć okien, ogrodzono teren przykościelny, z Ramygali przywieziono ołtarz ze starego kościoła, a z Naujamiestis – konfesjonały. Dziekan panewieski ksiądz Juozapas Stakauskas poświęcił kościół w 1915 r., a biskup żmudzki Pranciškus Karevičius uhonorował księdza Balvočiusa, mianując go kanonikiem honorowym.
Później kościół w Uliūnach był filią parafii Ramygala, lecz z czasem stał się samodzielną parafią. W czerwcu 1929 r. kuratem kościoła w Uliūnach mianowano Jonasa Steponaitisa. Z jego inicjatywy w 1930 r. utworzono parafię Wniebowstąpienia Pańskiego w Uliūnach, której służył jako pierwszy proboszcz. Dzięki staraniom Steponaitisa w 1932 r. kościół gruntownie wyremontowano według projektu inżyniera Feliksasa Bielinskisa. Wówczas wzniesiono wieżę z kamienia i cegły, która zdobi kościół do dziś. W 1937 r. zainstalowano organy J. Mačiukasa o czterech registrach, a w 1940 r. pomalowano wnętrze kościoła.
Pod względem architektonicznym kościół w Uliūnach zbudowany jest na planie prostokąta, ma 27 metrów długości i 14 metrów szerokości, jest jednowieżowy, z dodatkową wieżyczką. Mur przykościelny jest metalowy, z murowanymi słupami. Na terenie przykościelnym pochowany jest pierwszy ksiądz z Uliūnai, pisarz Jonas Balvočius, któremu Towarzystwo św. Kazimierza wzniosło pomnik. Spoczywa tu też ksiądz Jonas Steponaitis, którego grób oznacza oryginalny nagrobek w kształcie trójkąta, ozdobiony płaskorzeźbą krzyża i napisem.
Dziś kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w Uliūnach jest nie tylko domem modlitwy, lecz także częścią dziedzictwa kulturowego, świadczącą o bogatej i barwnej historii regionu. Każda wizyta tutaj pozwala poczuć atmosferę przeszłości, odkryć głębokie wartości duchowe i kulturowe oraz zachwycić się autentyczną architekturą.