O kościele
Historia kościoła sięga XVIII w., kiedy w 1789 r. (lub, jak twierdzi biskup Motiejus Valančius, w 1778 r.) Jakub Ignacy Nagurski, założyciel dworu w Jokūbavas, zbudował drewniany kościółek. Poświęcony był czci św. Kajetana i stał się filią kościoła parafialnego w Kretindze. Choć odprawiano tu Mszę św., innych sakramentów nie udzielano. Obok kościoła w 1793 r. wzniesiono drewniany przytułek, a nieopodal założono cmentarz.
Na początku XIX w. ksiądz kanonik Stanisław Czerski zauważył, że kościółek oraz dom mieszkalny księdza są bardzo zniszczone i wymagają remontu. Mimo to brak środków nie pozwolił na przeprowadzenie potrzebnych prac. Dlatego w 1864 r., na prośbę proboszcza parafii w Kretindze Feliksa Rimkiewicza, dziedzic Jokūbavas Konstanty Parczewski zbudował nowy, murowany kościół, poświęcony pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny.
Na początku XX w. przy kościele działało kilka kół organizacji religijnych i społecznych, takich jak kongregacja tercjarzy, katolicki związek młodzieży „Pavasaris”, Towarzystwo Trzeźwości oraz dziecięcy związek Anioła Stróża. Organizacje te wspierały wydarzenia religijne, kulturalne i oświatowe we wspólnocie.
Niestety, pod koniec drugiej wojny światowej, w 1945 r., kościół spłonął. Jego odbudowa rozpoczęła się dopiero w okresie odrodzenia narodowego (Atgimimas). Architekt Edmundas Giedrimas opracował projekt nowego kościoła, a w latach 1991–1996, na fundamentach poświęconych przez biskupa telszewskiego Antanasa Vaičiusa, zbudowano nowy kościół. Jest to konstrukcja jednowieżowa i jednonawowa, wzniesiona z tynkowanego muru.
Odnowiono również teren przykościelny: otacza go mur tynkowany, a przed kościołem urządzono metalową, ażurową bramę. W 1991 r. przy kościele postawiono krzyż upamiętniający wizytę biskupa telszewskiego, a na drugim końcu ścieżki – krzyż poświęcony pamięci partyzantów poległych w 1948 r. Za kościołem stoi także kapliczka i dwa krzyże.
Kościół Najświętszej Maryi Panny w Jokūbavas nie jest jedynie miejscem modlitwy – to również ważna część dziedzictwa historycznego i kulturowego, łącząca przeszłość z teraźniejszością i przypominająca o trwałości wspólnoty i wierze przez wieki.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Jokūbavo Švč. Mergelės Marijos bažnyčios vaizdas iš pietų pusės. Pastatyta 1864 m. Kretingos parapijos klebono ir bernardinų vienuolyno gvardijono tėvo Felikso Rimkevičiaus OFM iniciatyva bei Jokūbavo dvarininko Konstantino Parčevskio (1843–1902) lėšomis vietoje sunykusios senosios Šv. Kajetono bažnyčios. Konsekruota Šv. Mergelės Marijos titulu. Ji medinė, vienabokštė, stačiakampio plano. Sudegė 1944 m., per Antrąjį pasaulinį karą.
Jokūbavo Švč. Mergelės Marijos bažnyčios vaizdas iš pietų pusės. Pastatyta 1864 m. Kretingos parapijos klebono ir bernardinų vienuolyno gvardijono tėvo Felikso Rimkevičiaus OFM iniciatyva bei Jokūbavo dvarininko Konstantino Parčevskio (1843–1902) lėšomis vietoje sunykusios senosios Šv. Kajetono bažnyčios. Konsekruota Šv. Mergelės Marijos titulu. Ji medinė, vienabokštė, stačiakampio plano. Bažnyčia sudegė 1944 m., per Antrąjį pasaulinį karą.