O kościele
Pierwszy kościół w Skilandžiai, jak wówczas nazywano Salantai, zbudował w 1630 r. koniuszy Zygmunta Wazy Mikołaj Pasamowski. Co ciekawe, kościołowi temu podarowano trzy wsie: Ablinga, Laigiai i Ližiai. Parafię założył wówczas biskup Merkelis Giedraitis. Znacznie później, w 1724 r., zbudowano nowy, drewniany kościół, który służył miejscowej wspólnocie aż do końca XIX wieku.
Na początku XIX w., gdy stary, drewniany kościół nie odpowiadał już potrzebom, postanowiono zbudować kościół murowany. Projekt architekta Karlas Eduardas Strandmanas zatwierdzono w 1902 r., a prace rozpoczęły się wkrótce potem. Najważniejszym organizatorem budowy był współpracownik zakazanej litewskiej prasy, proboszcz Pranciškus Urbonavičius. Budowa trwała wiele lat – od 1906 do 1911 r., pod nadzorem architekta Nikołaja Andriejewa.
Architektura kościoła wyróżnia się swoim neogotyckim stylem. Ma on plan krzyża łacińskiego, jest bazylikowy, z dwuwieżową fasadą. Wewnątrz kościoła można zobaczyć trzy nawy, pokryte sklepieniami krzyżowymi. Bogactwo ołtarzy – aż pięć drewnianych ołtarzy – dopełnia wnętrze kościoła autentycznym pięknem i sakralnością.
Nie mniej ważne są obiekty należące do parafii, takie jak kaplica św. Barbary w Gargždelė oraz kaplica Gaidžio w Žvainiai, które również współtworzą bogate życie religijne Salantai.
Na terenie przykościelnym w Salantai pochowano wiele zasłużonych osób, które przyczyniły się do tworzenia historii Salantai. Wśród nich jest ksiądz Pranciškus Urbonavičius, jeden z głównych budowniczych kościoła, oraz ksiądz Pranciškus Šatkus, zesłaniec i wieloletni proboszcz parafii, który również przyczynił się do rozwoju kościoła.
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Salantai nie jest jedynie budowlą sakralną; to skrzyżowanie historii, kultury i życia duchowego, opowiadające o przeżyciach przeszłości i wartościach współczesności.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Salantų Švč. Mergelės Marijos Ėmimo į dangų bažnyčia, S. Dariaus ir S. Girėno g. 10, Salantai, Kretingos r. Pagrindinio fasado vaizdas iš šiaurės rytų pusės.
Istorizmo laikotarpio stiliaus, neogotikinė, dvibokštė, pastatyta 1906–1911 m. klebono, kanauninko Pranciškaus Urbonavičiaus ir parapijiečių rūpesčiu pagal architekto Karlo Eduardo Strandmano projektą.
Valstybės saugomas kultūros paveldo objektas (unikalus kodas 30631), turintis architektūrinį, sakralinį ir dailės vertingųjų savybių pobūdį.
Nespalvotas, vertikalaus formato, perforuotas, siaurajuostis negatyvas. Nufotografuota Salantų Švč. Mergelės Marijos Ėmimo į dangų bažnyčia, Kretingos r. Bendras priekinio fasado vaizdas iš šiaurės rytų pusės. Fotografavo Julius Kanarskas, Kretingos muziejaus Istorijos skyriaus vedėjas, 1994 m.
Pirmame plane matosi klebonijos sklypas, kuriame dešinėje pusėje stovi medinis klebonijos pastatas. Antrame plane stūkso bažnyčia. Ji raudonų plytų mūro, istorizmo laikotarpio stiliaus, neogotikinė, dvibokštė.
Bažnyčia pastatyta 1906–1911 m. parapijos administratoriaus, kanauninko Pranciškaus Urbonavičiaus ir parapijiečių rūpesčiu pagal architekto Karlo Eduardo Strandmano projektą. Architektūrinį ir sakralinį vertingųjų savybių pobūdį turintis kultūros paveldo objektas.