O kościele
Kościół św. Anny w Dūkštai to imponująca budowla, bogata w dziedzictwo historyczne, znajdująca się we wsi Dūkštai, niedaleko Maišiagali. Niewątpliwie przyciąga uwagę swoją architekturą oraz ciekawą i złożoną historią.
Korzenie kościoła sięgają jeszcze XVII w., kiedy to w 1647 r. właścicielka dworu w Dūkštai, Darata Giedraitytė-Daubarienė, wzniosła kaplicę. Był to początek tego, co później przerodziło się w kościół św. Anny w Dūkštai. W XVIII w. folwark Dūkštai przypadł pijarom z Raseiniai, którzy aktywnie działali tu i prowadzili szkołę parafialną.
W 1772 r. wzniesiono kościół pół drewniany, pół murowany, którego budową zajmował się rektor ksiądz M. Franckiewicz. Ówczesne czasy nie były spokojne, o czym świadczy fakt, że pijar ksiądz Jonas Vičevskis za odczytanie manifestu powstańczego został w 1831 r. skazany przez sąd polowy.
Później, po zamknięciu wileńskiego klasztoru pijarów w 1842 r., kościół pozostał w rękach wiernych, aż w latach 1850–1856, według projektu Tomasa Tišeckisa, pod kierownictwem pijara księdza Joachima Dembińskiego, wzniesiono obecny murowany kościół. Jednak pod koniec XIX w. zaczęły się trudne czasy: gubernator wileński w 1867 r. zaproponował przekazanie kościoła prawosławnym, a w 1868 r. został on zamknięty i zamieniony na cerkiew.
Mimo wszystko parafianie się nie poddali. Chłop Jackus Klimas udał się do Petersburga, aby prosić cara o zwrot kościoła katolikom. Niestety jego starania zakończyły się aresztowaniem. Katolicy nadal walczyli o prawo do posiadania świątyni i wreszcie, po wielu latach starań, kościół został wyremontowany i w 1918 r. stał się parafialny.
Pod względem architektonicznym kościół św. Anny w Dūkštai jest budowlą w stylu neogotyckim, na planie prostokąta, jednowieżową, z wieżyczkami, bez apsydy. W jego wnętrzu można zobaczyć ozdobne elementy wystroju, a boczna fasada i chór organowy dodatkowo nadają kościołowi wyjątkowości i piękna.
Każdy kościół ma swoją historię, lecz kościół św. Anny w Dūkštai wyróżnia się długą i krętą drogą przez zawirowania dziejowe, świadczącą o wytrwałości i wierze ludzi, której nie udało się zniszczyć nawet w najtrudniejszych okolicznościach.
Korzenie kościoła sięgają jeszcze XVII w., kiedy to w 1647 r. właścicielka dworu w Dūkštai, Darata Giedraitytė-Daubarienė, wzniosła kaplicę. Był to początek tego, co później przerodziło się w kościół św. Anny w Dūkštai. W XVIII w. folwark Dūkštai przypadł pijarom z Raseiniai, którzy aktywnie działali tu i prowadzili szkołę parafialną.
W 1772 r. wzniesiono kościół pół drewniany, pół murowany, którego budową zajmował się rektor ksiądz M. Franckiewicz. Ówczesne czasy nie były spokojne, o czym świadczy fakt, że pijar ksiądz Jonas Vičevskis za odczytanie manifestu powstańczego został w 1831 r. skazany przez sąd polowy.
Później, po zamknięciu wileńskiego klasztoru pijarów w 1842 r., kościół pozostał w rękach wiernych, aż w latach 1850–1856, według projektu Tomasa Tišeckisa, pod kierownictwem pijara księdza Joachima Dembińskiego, wzniesiono obecny murowany kościół. Jednak pod koniec XIX w. zaczęły się trudne czasy: gubernator wileński w 1867 r. zaproponował przekazanie kościoła prawosławnym, a w 1868 r. został on zamknięty i zamieniony na cerkiew.
Mimo wszystko parafianie się nie poddali. Chłop Jackus Klimas udał się do Petersburga, aby prosić cara o zwrot kościoła katolikom. Niestety jego starania zakończyły się aresztowaniem. Katolicy nadal walczyli o prawo do posiadania świątyni i wreszcie, po wielu latach starań, kościół został wyremontowany i w 1918 r. stał się parafialny.
Pod względem architektonicznym kościół św. Anny w Dūkštai jest budowlą w stylu neogotyckim, na planie prostokąta, jednowieżową, z wieżyczkami, bez apsydy. W jego wnętrzu można zobaczyć ozdobne elementy wystroju, a boczna fasada i chór organowy dodatkowo nadają kościołowi wyjątkowości i piękna.
Każdy kościół ma swoją historię, lecz kościół św. Anny w Dūkštai wyróżnia się długą i krętą drogą przez zawirowania dziejowe, świadczącą o wytrwałości i wierze ludzi, której nie udało się zniszczyć nawet w najtrudniejszych okolicznościach.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Dūkštų Šv. Onos bažnyčia. Fotografijos aprašymas ant pasporto: „Dukštos. Bažnyčia šv. Onos statyta 1856 m. Pirmoji – 1647 m.“