O kościele
Kościół św. Rafała Kalinowskiego w Nemėžis to jeden z nowszych i ciekawszych katolickich domów modlitwy w rejonie wileńskim, w miasteczku Nemėžis. Kościół ten poświęcono 6 listopada 2011 r., a w uroczystości uczestniczył arcybiskup Audris Bačkis. Nabożeństwa odprawiane są tu po litewsku i po polsku, co odzwierciedla wielokulturowość miejscowej wspólnoty.
Historia budowy kościoła zaczyna się w 2002 r., gdy ksiądz Dariusz Stańczyk wysunął ideę potrzeby nowego kościoła w Nemėžis. Kwestiami projektowymi i innymi sprawami budowlanymi zajmował się ówczesny naczelnik gminy Nemėžis, Włodzimierz Sipowicz, który był też przewodniczącym wspólnoty Nemėžis. Projektując kościół, postanowiono wzorować się na znajdującym się niedaleko Gdańska (w Polsce) kościele parafii św. Ojca Pio.
Budowa trwała od 2004 do 2011 r. Co ciekawe, Msze w tym kościele zaczęto odprawiać jeszcze przed ukończeniem wszystkich prac – nabożeństwa odbywały się już przez trzy lata, zanim zakończono wszystkie etapy budowy. Pokazuje to duże zaangażowanie miejscowej wspólnoty i chęć jak najszybszego posiadania własnego domu modlitwy.
Podobnie jak w przypadku wielu takich projektów, finansowanie zebrano z różnych źródeł. Prace projektowe sfinansowała gmina Nemėžis i miejscowa wspólnota. Kuria Archidiecezji Wileńskiej dołożyła się środkami przeznaczonymi na budowę ścian i pokrycie dachu, a na wykończenie wnętrza środki przeznaczyła parafia św. Teresy w Vilniusie. Ponadto znaczna część finansowania pochodziła z ofiar mieszkańców, co po raz kolejny pokazuje solidarność i jedność wspólnoty.
Kościołowi nadano imię świętego Rafała Kalinowskiego. Rafał Kalinowski (1835–1907) był znanym zakonnikiem karmelitańskim, który swoim życiem i dziełami pozostawił głęboki ślad w życiu religijnym Litwy i Polski. Jego oddanie wierze, wielki osobisty ascetyzm i poświęcenie dla innych stały się wzorem do naśladowania dla wielu ludzi.
Kościół św. Rafała Kalinowskiego w Nemėžis jest nie tylko domem modlitwy, ale i symbolem zjednoczenia miejscowej wspólnoty. Przypomina, jak ważne jest posiadanie miejsca, w którym każdy może znaleźć spokój i siłę, niezależnie od tego, czy jest Litwinem, czy Polakiem.
Historia budowy kościoła zaczyna się w 2002 r., gdy ksiądz Dariusz Stańczyk wysunął ideę potrzeby nowego kościoła w Nemėžis. Kwestiami projektowymi i innymi sprawami budowlanymi zajmował się ówczesny naczelnik gminy Nemėžis, Włodzimierz Sipowicz, który był też przewodniczącym wspólnoty Nemėžis. Projektując kościół, postanowiono wzorować się na znajdującym się niedaleko Gdańska (w Polsce) kościele parafii św. Ojca Pio.
Budowa trwała od 2004 do 2011 r. Co ciekawe, Msze w tym kościele zaczęto odprawiać jeszcze przed ukończeniem wszystkich prac – nabożeństwa odbywały się już przez trzy lata, zanim zakończono wszystkie etapy budowy. Pokazuje to duże zaangażowanie miejscowej wspólnoty i chęć jak najszybszego posiadania własnego domu modlitwy.
Podobnie jak w przypadku wielu takich projektów, finansowanie zebrano z różnych źródeł. Prace projektowe sfinansowała gmina Nemėžis i miejscowa wspólnota. Kuria Archidiecezji Wileńskiej dołożyła się środkami przeznaczonymi na budowę ścian i pokrycie dachu, a na wykończenie wnętrza środki przeznaczyła parafia św. Teresy w Vilniusie. Ponadto znaczna część finansowania pochodziła z ofiar mieszkańców, co po raz kolejny pokazuje solidarność i jedność wspólnoty.
Kościołowi nadano imię świętego Rafała Kalinowskiego. Rafał Kalinowski (1835–1907) był znanym zakonnikiem karmelitańskim, który swoim życiem i dziełami pozostawił głęboki ślad w życiu religijnym Litwy i Polski. Jego oddanie wierze, wielki osobisty ascetyzm i poświęcenie dla innych stały się wzorem do naśladowania dla wielu ludzi.
Kościół św. Rafała Kalinowskiego w Nemėžis jest nie tylko domem modlitwy, ale i symbolem zjednoczenia miejscowej wspólnoty. Przypomina, jak ważne jest posiadanie miejsca, w którym każdy może znaleźć spokój i siłę, niezależnie od tego, czy jest Litwinem, czy Polakiem.