O kościele
Kościół św. Kazimierza w Nowej Wilejce to wspaniały przykład architektury sakralnej, położony we wschodniej części Wilna, w Nowej Wilejce. Kościół ten swoją historią i architekturą przyciąga nie tylko wiernych, lecz również miłośników historii i architektury.
Oto jego historia.
Początki kościoła sięgają XVI w., kiedy w Rokantiškės, na lewym brzegu Wilii, niedaleko zamku, wzniesiono pierwszy kościół. Od 1588 r. przydzielono mu aż dziewięć wsi. Niestety w 1621 r. majątki kościoła zostały zabrane, a sprzęty liturgiczne przekazano kościołowi na wileńskim Antokolu.
Historia obecnego kościoła św. Kazimierza w Nowej Wilejce zaczęła się na początku XX w. W 1903 r. do kaplicy szpitala psychoneurologicznego w Nowej Wilejce mianowano księdza, do którego mogli przychodzić mieszkańcy okolicy. Po trzech latach generał-gubernator wileński zezwolił na budowę nowego kościoła i tymczasowe odprawianie nabożeństw na plebanii.
Projekt kościoła stworzył inżynier A. Filipovičius-Dubovikas, jednak w 1909 r. projekt skorygowano, rezygnując z części elementów zewnętrznego wystroju. Prace budowlane trwały od 1908 do 1911 r., pod nadzorem technika Severinasa Govaltasa, a później inżyniera Kazimierasa Dobošinskasa. Po II wojnie światowej kościół wyremontowano z inicjatywy proboszcza Kazimierasa Valeikisa.
Oto jej architektura.
Kościół św. Kazimierza w Nowej Wilejce jest świątynią w stylu neogotyckim, na planie krzyża, jednowieżową, z trójboczną apsydą. Wnętrze podzielone jest na trzy nawy, oddzielone masywnymi filarami, nadającymi przestrzeni poczucie dostojeństwa i solidności. Teren kościoła otacza drewniane ogrodzenie, tworzące przytulną i ciepłą atmosferę.
W centrum terenu przykościelnego stoi krzyż poświęcony ofiarom deportacji – to symboliczny pomnik, świadczący o bolesnych wydarzeniach historycznych i cierpieniach ludzi.
Oto jego znaczenie dziś.
Kościół św. Kazimierza w Nowej Wilejce jest ważny dla miejscowej wspólnoty i całego Wilna. Odprawiane tu msze są celebrowane zarówno po litewsku, jak i po polsku, co odzwierciedla wielokulturowość miasta i historyczną zgodę między różnymi narodami.
Każdy, kto szuka spokoju lub chce lepiej poznać wileńską architekturę sakralną, powinien koniecznie odwiedzić ten kościół. Ponadto otoczenie i wnętrze kościoła to doskonałe miejsce do refleksji i duchowego wytchnienia.
Zapraszamy więc do odwiedzenia kościoła św. Kazimierza w Nowej Wilejce – miejsca, w którym splatają się historia, architektura i duchowość.
Oto jego historia.
Początki kościoła sięgają XVI w., kiedy w Rokantiškės, na lewym brzegu Wilii, niedaleko zamku, wzniesiono pierwszy kościół. Od 1588 r. przydzielono mu aż dziewięć wsi. Niestety w 1621 r. majątki kościoła zostały zabrane, a sprzęty liturgiczne przekazano kościołowi na wileńskim Antokolu.
Historia obecnego kościoła św. Kazimierza w Nowej Wilejce zaczęła się na początku XX w. W 1903 r. do kaplicy szpitala psychoneurologicznego w Nowej Wilejce mianowano księdza, do którego mogli przychodzić mieszkańcy okolicy. Po trzech latach generał-gubernator wileński zezwolił na budowę nowego kościoła i tymczasowe odprawianie nabożeństw na plebanii.
Projekt kościoła stworzył inżynier A. Filipovičius-Dubovikas, jednak w 1909 r. projekt skorygowano, rezygnując z części elementów zewnętrznego wystroju. Prace budowlane trwały od 1908 do 1911 r., pod nadzorem technika Severinasa Govaltasa, a później inżyniera Kazimierasa Dobošinskasa. Po II wojnie światowej kościół wyremontowano z inicjatywy proboszcza Kazimierasa Valeikisa.
Oto jej architektura.
Kościół św. Kazimierza w Nowej Wilejce jest świątynią w stylu neogotyckim, na planie krzyża, jednowieżową, z trójboczną apsydą. Wnętrze podzielone jest na trzy nawy, oddzielone masywnymi filarami, nadającymi przestrzeni poczucie dostojeństwa i solidności. Teren kościoła otacza drewniane ogrodzenie, tworzące przytulną i ciepłą atmosferę.
W centrum terenu przykościelnego stoi krzyż poświęcony ofiarom deportacji – to symboliczny pomnik, świadczący o bolesnych wydarzeniach historycznych i cierpieniach ludzi.
Oto jego znaczenie dziś.
Kościół św. Kazimierza w Nowej Wilejce jest ważny dla miejscowej wspólnoty i całego Wilna. Odprawiane tu msze są celebrowane zarówno po litewsku, jak i po polsku, co odzwierciedla wielokulturowość miasta i historyczną zgodę między różnymi narodami.
Każdy, kto szuka spokoju lub chce lepiej poznać wileńską architekturę sakralną, powinien koniecznie odwiedzić ten kościół. Ponadto otoczenie i wnętrze kościoła to doskonałe miejsce do refleksji i duchowego wytchnienia.
Zapraszamy więc do odwiedzenia kościoła św. Kazimierza w Nowej Wilejce – miejsca, w którym splatają się historia, architektura i duchowość.
Galeria i zasoby
