O kościele
Kościół św. Jerzego w Smilgiach to wspaniała budowla w stylu barokowym, stojąca w niewielkim miasteczku Smilgiai, niedaleko drogi prowadzącej z Panevėžys do Pakruojis. Ten drewniany kościół to nie tylko arcydzieło architektury, lecz także kulturalne i duchowe centrum miejscowej społeczności.
Historia kościoła sięga jeszcze XVII w., kiedy w 1645 r. po raz pierwszy wzmiankowano go w inwentarzu gminy Šeduva. Przez wiele lat kościół przechodził liczne zmiany. W 1655 r. podarowano mu wsie Gikoniai i Čelkiai wraz z rozległymi dobrami ziemskimi, a w 1690 r. staraniem księdza Jurgisa Jakševičiusa został przebudowany.
W 1761 r. stary kościół zastąpiła nowa budowla, wzniesiona z inicjatywy proboszcza Antanasa Vaitelisa i hrabiego Jana Jerzego Fleminga. Nowy kościół zbudowano z sosnowych bali ciosanych siekierami; miał sześć ołtarzy, urządzonych już w 1768 r. Niestety, czas i okoliczności nie oszczędziły świątyni: w połowie XIX w. przebudowano fasadę i wieże, a w 1873 r. staraniem proboszcza prałata J. Rodavičiusa wzmocniono ściany, przemalowano wnętrze i przebudowano ołtarze.
Ważnym okresem w historii kościoła były lata zakazu druku, kiedy ksiądz M. Opulskis aktywnie rozprowadzał litewskie książki i modlitewniki. Ksiądz Domininkas Tuskenis-Tuskevičius założył nawet tajną biblioteczkę, która później została przekazana kołu Pavasarininkai.
Pod względem architektonicznym kościół jest barokowy, na planie krzyża, z trójboczną apsydą i dwuwieżową fasadą. We wnętrzu dominują elementy epoki baroku, a ołtarz główny wyróżnia się drewnianymi rzeźbami o rokokowych formach. Kościół ma także trzy nawy i jest ozdobiony obrazami pędzla Povilasa Puzinasa.
Od początku XX w. do kościoła należy oryginalna dzwonnica, która w okresie zakazu druku litewskiego służyła jako kryjówka dla przemytników książek (knygnešiai). Świadczy to o determinacji miejscowej społeczności w ochronie i pielęgnowaniu własnej kultury i języka.
Dziś kościół św. Jerzego w Smilgiach jest nie tylko wartością historyczną, lecz także żywym miejscem działalności religijnej, gdzie miejscowi ludzie gromadzą się na modlitwę i święta. To niewątpliwie jeden z architektonicznych klejnotów rejonu Panevėžys, opowiadający o zjednoczeniu i wytrwałości wspólnoty w przeszłości i teraźniejszości.
Historia kościoła sięga jeszcze XVII w., kiedy w 1645 r. po raz pierwszy wzmiankowano go w inwentarzu gminy Šeduva. Przez wiele lat kościół przechodził liczne zmiany. W 1655 r. podarowano mu wsie Gikoniai i Čelkiai wraz z rozległymi dobrami ziemskimi, a w 1690 r. staraniem księdza Jurgisa Jakševičiusa został przebudowany.
W 1761 r. stary kościół zastąpiła nowa budowla, wzniesiona z inicjatywy proboszcza Antanasa Vaitelisa i hrabiego Jana Jerzego Fleminga. Nowy kościół zbudowano z sosnowych bali ciosanych siekierami; miał sześć ołtarzy, urządzonych już w 1768 r. Niestety, czas i okoliczności nie oszczędziły świątyni: w połowie XIX w. przebudowano fasadę i wieże, a w 1873 r. staraniem proboszcza prałata J. Rodavičiusa wzmocniono ściany, przemalowano wnętrze i przebudowano ołtarze.
Ważnym okresem w historii kościoła były lata zakazu druku, kiedy ksiądz M. Opulskis aktywnie rozprowadzał litewskie książki i modlitewniki. Ksiądz Domininkas Tuskenis-Tuskevičius założył nawet tajną biblioteczkę, która później została przekazana kołu Pavasarininkai.
Pod względem architektonicznym kościół jest barokowy, na planie krzyża, z trójboczną apsydą i dwuwieżową fasadą. We wnętrzu dominują elementy epoki baroku, a ołtarz główny wyróżnia się drewnianymi rzeźbami o rokokowych formach. Kościół ma także trzy nawy i jest ozdobiony obrazami pędzla Povilasa Puzinasa.
Od początku XX w. do kościoła należy oryginalna dzwonnica, która w okresie zakazu druku litewskiego służyła jako kryjówka dla przemytników książek (knygnešiai). Świadczy to o determinacji miejscowej społeczności w ochronie i pielęgnowaniu własnej kultury i języka.
Dziś kościół św. Jerzego w Smilgiach jest nie tylko wartością historyczną, lecz także żywym miejscem działalności religijnej, gdzie miejscowi ludzie gromadzą się na modlitwę i święta. To niewątpliwie jeden z architektonicznych klejnotów rejonu Panevėžys, opowiadający o zjednoczeniu i wytrwałości wspólnoty w przeszłości i teraźniejszości.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Smilgių (Panevėžio r.) Šv. Jurgio bažnyčia ir varpinė. 1999 m.
Smilgių (Panevėžio r.) Šv. Jurgio bažnyčia. 1999 m.