O kościele
Przegląd historyczny.
Kościół św. Mikołaja po raz pierwszy wspomniany jest w przywileju Jagiełły z 1387 r. Uważa się, że pierwszy kościół w tym miejscu powstał jeszcze za czasów wielkiego księcia Giedymina, gdy przybywający do Wilna kupcy i rzemieślnicy mieli tu swój dom modlitwy. Obecny budynek z czerwonej cegły wzniesiono w XV w. Od tego czasu kościół był wielokrotnie odnawiany, lecz zachował swój gotycki styl z cechami gotyku późnego, które pojawiły się w XVI w., gdy drewniany strop zastąpiono murowanymi sklepieniami.
W połowie XVIII w., po wielkim pożarze, kościół długo stał bez dachu, a jego mury i sklepienia niszczały od mrozu. Po odbudowie świątynię ozdobiły elementy w stylu późnego baroku i rokoka: nowe ołtarze, chór organowy oraz okna. Pod koniec XIX w. Litwini katolicy, chcąc mieć własny kościół wspólnotowy, zaczęli opiekować się zaniedbanym kościołem św. Mikołaja. Dzięki ich staraniom w 1901 r. kościół przekazano litewskiej wspólnocie i stał się miejscem nabożeństw w języku litewskim.
Architektura i wnętrze.
Kościół św. Mikołaja ma plan prostokątny, jedną wieżę, trójścienną apsydę oraz zakrystię połączoną z kościołem korytarzem. Fasada budynku ozdobiona jest ostrołukowymi niszami, a dach kryty jest dachówką. Fasadę główną zdobi schodkowy trójkątny fronton, będący jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów tej świątyni.
Wewnątrz kościół ma trzy nawy, oddzielone czterema ośmiokątnymi kolumnami stojącymi na cokołach, podtrzymującymi sklepienia gwiaździste lub sieciowe. Ołtarz główny zdobią krzyż, złocone anioły i figury świętych. W lewym ołtarzu bocznym szczególne miejsce zajmuje obraz św. Mikołaja z XVI w. w metalowej sukience, namalowany na drewnianych deskach.
W kościele można też zobaczyć popiersie Witolda Wielkiego, wykonane z okazji 500. rocznicy śmierci księcia. Popiersie odlano z brązu i przedstawia Witolda w koronie, zbroi i płaszczu, co nadaje tej rzeźbie szczególną dostojność.
Najważniejsze wydarzenia i dziedzictwo.
Przez swoją długą historię kościół św. Mikołaja był świadkiem wielu ważnych wydarzeń. W 1812 r., podczas kampanii napoleońskiej, kościół zamieniono w magazyn, a później ponownie wyremontowano. Na początku XX w., po odzyskaniu kościoła przez litewską wspólnotę, zaczęto w nim odprawiać nabożeństwa po litewsku, co umacniało litewską tożsamość w ówczesnym, zdominowanym przez Polaków Wilnie.
Galeria i zasoby
Opisy materiałów archiwalnych są podane po litewsku.
Atvirukų rinkinys. „Lietuvos architektūros paminklai“ (lietuvių, rusų ir anglų kalbomis). Monochrominis. Ant viršelio šios nuotraukos: Pažaislio vienuolyno bažnyčia (Švč. Mergelės Marijos Apsilankymo bažnyčia), Vilniaus šv. Stanislovo ir šv. Vladislovo arkikatedra bazilika (be 1950 m. nugriautų skulptūrų), Vilniaus šv. Onos bažnyčia.
Kaunas, Valstybinė K. Požėlos spaustuvė. Pasirašyta spaudai 1957.X.4. LV 07308.
Fotografijos S. Šimanskio.
Rinkiniui priklauso 16 atvirukų.
Lietuvos TSR visasąjunginės reikšmės architektūros paminklai. Turinys:
Trakai. Pilis saloje. XIV–XV amž.
Vilnius. Gedimino pilies bokštas. XV amž.
Jurbarko rajonas. Gelgaudų pilis. Arch. P. Nonhardtas. XVI–XVII amž.
Jurbarko rajonas. Raudonės pilis. XVI–XIX amž.
Vilnius. Šv. Mikalojaus bažnyčia. XIV–XVIII amž.
Vilnius. Bernardinų bažnyčia. XVI amž.
Vilnius. Šv. Onos bažnyčia. XVI amž.
Kauno rajonas. Šv. Jono bažnyčia Zapyškyje. XVI amž.
Vilnius. Aušros (Medininkų) vartai. XVI amž.
Vilnius. Šv. Mykolo bažnyčia. XVI–XVII amž.
Kaunas. Rotušės rūmai. Arch. B. Chojnauskas ir J. Matekeris. XVI–XVIII amž.
Tytuvėnai. Šv. panos Marijos bažnyčia ir vienuolynas. XVII amž.
Vilnius. Šv. Teresės bažnyčia. XVII amž.
Vilnius. Šv. Petro ir Povilo bažnyčia. Arch. J. Zaora. XVII amž.
Kaunas. Pažaislio vienuolyno bažnyčia. Arch. L. Fredo. XVII amž.
Vilnius. Šv. Stanislovo katedra. Arch. L. Stuoka-Gucevičius. XVIII amž.
Sienos mozaikos projektas, skirtas Šiluvos Dievo Motinos koplyčiai Nacionalinėje Nekaltojo Prasidėjimo bazilikoje Vašingtone, JAV.
Vertikali, puslankiu viršuje užapvalinta kompozicija. Mozaikos projekto centre stovi šv. Kazimieras. Šventasis vaizduojamas jaunas, ilgais plaukais, juosmenį persijuosęs tautine juosta, dėvi ilgą karališką mantiją, pamuštą šermuonėlio kailiu. Vienoje rankoje laiko kryžių, kitoje – tris lelijas. Mozaikos apatinėje dalyje – Vilniaus miesto bažnyčios ir kiti Lietuvos istorijai svarbūs pastatai: Šv. Mikalojaus bažnyčia, Subačiaus vartai, Šv. Onos bažnyčia, Vilniaus katedra (Šv. vysk. Stanislovo ir šv. Vladislovo arkikatedra bazilika) su varpine ir Šv. Kazimiero koplyčia, Aušros vartai, Mergelės Marijos Ramintojos bažnyčia, Vilniaus žemutinė pilis – Lietuvos didžiųjų kunigaikščių rūmai, Vilniaus aukštutinė pilis su Gedimino bokštu ant Gedimino kalno. Mozaikos centre kairėje – Didžiojo kunigaikščio Mindaugo krikšto scena. Aukščiau jojančių raitelių, karžygių scena, Vytis ir religinė scena. Fonas sudarytas iš įvairių geometrinių formų, tapytų nedideliais brūkšneliais.